قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١٥٠
سورة آل عمران
3 / 162
آيا كسى كه در پى خوشنودى خدا رفت مىباشد مانند كسى كه بازگشت بخشم خدا و جائى او دوزخست و بد جاييست ( 162 )
3 / 163
ايشان بر مراتب‌اند نزديك خدا و خدا بيناست به آنچه مىكنند ( 163 )
3 / 164
هر آئينه نعمت فراوان داد خدا بر مؤمنان آنگاه كه فرستاد در ميان ايشان پيغامبرى از قوم ايشان ، مىخواند بر ايشان آيات خدا و پاك مىسازد ايشان را و مىآموزد ايشان را كتاب و علم و هر آئينه بودند پيش ازين در گمراهى آشكارا ( 164 )
3 / 165
آيا چون رسيد بشما مصيبتى كه بدست آورده بوديد دو چند از ان گفتيد از كجا آمد اين مصيبت بگو كه آن از نزديك نفوس شماست هر آئينه خدا بر همه چيز تواناست ( 165 )
أَ فَمَنِ اتَّبَعَ آيا هر كه پيروى كند رِضْوانَ اللَّهِ خوشنودى خدا را در ترك غلول باشد يعنى نباشد كَمَنْ باءَ همچون كسى كه بازگردد بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ به خشمى از خدا به سبب خيانت وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ و آرام جاى او باشد به دوزخ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ و بد جاى بازگشتنيست دوزخ هُمْ انبيا و اهل امانت كه تابع رضوان حق‌اند دَرَجاتٌ خداوندان پاىهاى بلندند يا مر ايشان راست درجها عِنْدَ اللَّهِ نزديك خدا وَ اللَّهُ بَصِيرٌ و خدا بيناست بِما يَعْمَلُونَ به‌آنچه مىكنند مردمان از امانت‌دارى و خيانت‌گذارى لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ هرآئينه بتحقيق منت نهاد خدا عَلَى الْمُؤْمِنِينَ بر گرويدگان إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ چون فرستاد در ميان ايشان رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ پيغمبرى هم از ايشان يعنى آدميان يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ مىخواند بر ايشان آيتهاى قرآنى يا نشانهاى توحيد وَ يُزَكِّيهِمْ و پاك مىگرداند ايشان را از اوناس مقتضيات طبيعت برشحات ينابيع احكام شريعت يا زكات از ايشان فرا مىگيرد يا كار ايشان بصلاح مىآرد يا بر پاكى ايشان گواهى مىدهد وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ و مىآموزاند ايشان را قرآن يا معارف شرعيه وَ الْحِكْمَةَ و حكمت يعنى حديث يا معارف عقليه وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ و به درستى كه بودند همه مردمان پيش از بعثت رسول لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ در گمراهى هويدا و ظاهر نه حق را مىدانستند و نه از باطل دورى مىتوانستند بيت
تاريك بد ز ظلمت باطل همه جهان * عالم ز روى روشن او نور حق گرفت
أَ وَ لَمَّا أَصابَتْكُمْ آيا هرگاه بشما رسد مُصِيبَةٌ نابايستى از هزيمت و قتل و جراحت از اعادى و حال آنكه قَدْ أَصَبْتُمْ مِثْلَيْها رسيده بوديد از ايشان دو چند آن را يعنى يافته بوديد از كافران دو برابر چه ايشان در احد هفتاد تن از شما كشتند و شما در بدر هفتاد تن را اسير گرفتيد قُلْتُمْ أَنَّى هذا گفتيد از روى تعجب و جزع كه اين از كجا بما رسيد و ما مسلمانيم و پيغمبر خدا در ميان ماست قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِكُمْ بگو اى محمد ص اين كه شما را پيش آمد هم از نزديك شماست كه نافرمانى كرديد و از مدينه بيرون آمديد يا ترك مركز نموده رو بطلب غنيمت آورديد إِنَّ اللَّهَ به درستى كه خدا عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ بر هر چيزى از فتح و غنيمت و قتل و هزيمت تواناست .