قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١٤٤
سورة آل عمران
3 / 146
و بسا پيغمبر كه قتال كردند با كفار همراه او خداپرستان بسيار پس سستى نه كردند بسبب مصيبتى كه ايشان را رسيد در راه خدا و ناتوانى نكردند و بيچارگى نه نمودند و خدا دوست مىدارد صابران را ( 146 )
3 / 147
و نبود سخن اين خداپرستان بجز آن كه گفتند اى پروردگار ما بيامرز ما را گناهان ما را و از حد گذشتن ما در كار خود و استوار بكن پاى ما را و نصرت ده ما را بر قوم كافران ( 147 )
3 / 148
پس عطا كرد خدا ايشان را جزاى نيك در دنيا و جزاى نيك در آخرت و خدا دوست مىدارد نيكوكاران را ( 148 )
3 / 149
اى مؤمنان اگر فرمانبردارى كافران كنيد بازگردانند شما را بر پاشناهاى شما پس بازگرديد زيان‌كار شده ( 149 )
وَ كَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ و چندان از پيغمبران يعنى بسيار پيغمبران كه در راه حق قاتَلَ كارزار كرد مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ با او بودند سپاه فراوان ، ربّى نام سپاهيست كه كم از هزار نباشد و در عين المعانى گويد ربى بمعنى ده هزار يا ربّى بمعنى ربانيست يعنى فقها و علما و حكما و اتقيا كه با پيغمبر خود بودند فَما وَهَنُوا پس سستى نورزيدند اين پيغمبران و اصحاب ايشان لِما أَصابَهُمْ بدانچه بديشان رسيد از محنت‌ها فِي سَبِيلِ اللَّهِ در راه خدا و در جهاد با كفار وَ ما ضَعُفُوا و ضعيف نگشتند از بسيارى حرب وَ مَا اسْتَكانُوا و فروتنى نه‌كردند با دشمنان تعريض منهزمان است و آنها كه التجا بابن ابىّ نموده از ابو سفيان خط امان مىطلبيدند وَ اللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ و خدا دوست مىدارد صبركنندگان را بر جهاد وَ ما كانَ قَوْلَهُمْ و نبود قول ربانيان بعد از قتل نبىّ ايشان اگر واقع شده إِلَّا أَنْ قالُوا مگر آنكه گفتند رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا اى پروردگار ما بيامرز ذُنُوبَنا گناهان ما را كه سبب منع نصرت و قتل صاحب دعوت ما بوده وَ إِسْرافَنا و درگذار از حد درگذاشتن ما را فِي أَمْرِنا در كار ما وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا و استوار دار قدمهاى ما را در وقت مقاتله به اعداى دين وَ انْصُرْنا و يارى ده ما را عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ بر گروه ناگرويدگان فَآتاهُمُ اللَّهُ پس بداد خدا ايشان را به بركت دعا و استغفار يا به سبب صبر بر مقاتله كفار ثَوابَ الدُّنْيا پاداش اين عالم يعنى نصرت بر دشمنان و دريافتن غنائم وَ حُسْنَ ثَوابِ الْآخِرَةِ و ديگر عطا كرد ايشان را نيكو پاداش آن عالم يعنى نعيم بهشت يا رضا و لقا وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ و خدا دوست دارد نيكوكاران را يعنى صابران را و نزد محققان ثواب دنيا و آخرت اعراض است از هر دو و توجه به آفريدگار هر دو بيت
من فارغم از هر دو كون مرا وصل تو بس * اى خالق هر دو كون به فريادم رس
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى گروه گرويدگان إِنْ تُطِيعُوا الَّذِينَ كَفَرُوا اگر فرمان بريد كافران را اين آيت در شان جمعيست كه از ابو سفيان طلب امان مىكردند و در كشاف آورده كه منافقان مؤمنان را مىگفتند كه اين زمان كه پيغمبر كشته شده و رايت دولت كفار استيلا يافت شما را ديگرباره بدين خود رجوع بايد كرد حق تعالى مىفرمايد اگر بفرمان منافقان كار كنيد يَرُدُّوكُمْ بازگردانند شما را عَلى أَعْقابِكُمْ بر پاشنه‌هاى شما يعنى بر كفر باز برند فَتَنْقَلِبُوا پس آنگاه گرديد شما خاسِرِينَ زيان‌زدگان در هر دو سرا پس فرمان دشمنان مبريد .