قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١٣٦
سورة آل عمران
3 / 117
صفت آنچه خرج مىكنند درين زندگانى دنيا مانند صفت باديست كه در آن سرما سخت‌ست برسيد زراعت گروهى را كه ستم كردند بر خويشتن پس نابود ساخت آن را و ستم نكرد خدا بر ايشان و ليكن بر خويشتن ستم مىكردند ( 117 )
3 / 118
اى مسلمانان دوست پنهانى مگيريد از غير خويش تقصير نمىكنند به نسبت شما در فتنه‌انگيزى دوست داشتند رنج شما را هر آئينه ظاهر شد دشمنى از دهان ايشان و آنچه پنهان كرده است سينهء ايشان سخت‌ترست هر آئينه بيان كرديم براى شما نشانها اگر دانا هستيد ( 118 )
مَثَلُ ما يُنْفِقُونَ مثل آنچه نفقه مىكنند جهودان بر علماى خود يا أبو سفيان و اصحاب او در حرب احد كه خرج لشكر كفار مىنمايند يا اخراجات مشركان در عيدها بر بتان خود يا نفقه منافقان بريا و سمعه فِي هذِهِ الْحَياةِ الدُّنْيا درين زندگانى دنيا كَمَثَلِ رِيحٍ مانند بادىست كه باشد فِيها صِرٌّ در ان باد سرماى سخت أَصابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ برسد به كشتزار قومى كه بشرك و معاصى ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ستم كرده‌اند بر نفسهاى خود يا حق خدا نداده‌اند فَأَهْلَكَتْهُ پس هلاك و نابود گرداند آن باد سرد كشت ايشان را وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ و ستم نكرد خدا بر مزارعان به نابود شدن مزروعات ايشان وَ لكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ و ليكن ايشان هستند كه بر نفسهاى خود ستم مىكنند بارتكاب عملى كه بدان مستحق عقوبت مىشوند صاحب كشاف گفته كه حق سبحانه تشبيه كرد آن مالها را كه نفقه مىكردند نه بموقع در عدم انتفاع به آن كشتزار سرمازده كه منفعتى از آن به كس نرسد و گفته‌اند مثل نفاق ناپسنديده ايشان در هلاك ايشان چون مثل ريح مهلكه است در اهلاك حرث يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا اى گروه گرويدگان فرا مگيريد بِطانَةً مِنْ دُونِكُمْ دوستى نهانى از دون مؤمنان كه ابناى جنس شمااند ، جمعى از صحابه رض با منافقان دوستى داشتند يا با يهود عقد موالات بسته بودند بسبب نسبت قرابت يا حق رضاع يا قرب جوار رسم صداقت فرونمىگذاشتند حق تعالى نهى كرده مؤمنان را از همنشينى ايشان كه بيگانه هرگز آشنا نشود لا يَأْلُونَكُمْ ايشان تقصير نكنند درباره شما خَبالًا از روى تباهى و فساد وَدُّوا ما عَنِتُّمْ دوست دارند آنكه شما در ان باشيد از رنج و مشقت قَدْ بَدَتِ الْبَغْضاءُ بتحقيق آشكارا شده است دشمنى ايشان يعنى علامت عداوت مِنْ أَفْواهِهِمْ از دهنهاى ايشان يعنى از سخنانى كه بر دهن ايشان مىگذرد و يهود پيوسته در تجسّس عيوب مسلمانان بودند و اهل نفاق نيز نسبت با حضرت رسالت عليه السلام سخنان فتنه‌انگيز مىگفتند وَ ما تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ و آنچه پنهان مىدارد دلهاى ايشان از عداوت و بغضها بزرگتر است و بيشتر از آنچه بر زبان مىرانند قَدْ بَيَّنَّا هرآئينه ما بيان كرديم لَكُمُ الْآياتِ براى شما آيتها در لزوم موالات آشنايان و معادات بيگانگان إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ اگر هستيد شما كه از روى انصاف تعقل كنيد و دريابيد مواقع نفع را كه دوستان جانىاند و مكائن ضرر را كه دشمنان نهانىاند