قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١٣٢٧

سورة المرسلات

77 / 39

پس اگر شما را حيله هست بدسگالى كنيد در حق من ( 39 )

77 / 40

واى آن روز دروغ شمارندگان را ( 40 )

77 / 41

هر آئينه متقيان در زير سايه‌ها باشندگان و بر چشمها ( 41 )

77 / 42

و در ميوه‌ها از جنسى كه رغبت كنند ( 42 )

77 / 43

بگوئيم بخوريد و بنوشيد خوردن و نوشيدن گوارا بسبب آنچه مىكرديد ( 43 )

77 / 44

هر آئينه همچنين جزا مىدهيم نيكوكاران را ( 44 )

77 / 45

واى آن روز دروغ شمارندگان را اى دروغ شمارندگان ( 45 )

77 / 46

بخوريد و بهره‌مند باشيد اندكى هر آئينه شما گناهكاريد ( 46 )

77 / 47

واى آن روز دروغ شمارندگان را ( 47 )

77 / 48

و چون گفته شود ايشان را نماز گزاريد نماز نمىگذارند ( 48 )

77 / 49

واى آن روز دروغ شمارندگان را ( 49 )

77 / 50

پس بكدام سخن بعد از قرآن ايمان خواهند آورد ( 50 )

فَإِنْ كانَ پس اگر هست لَكُمْ كَيْدٌ مر شما را كيدى و حيله چنانچه در دنياست با مؤمنان به كار مىبرديد فَكِيدُونِ پس پيش ببريد با من تقريع است مر ايشان را و اظهار عجز ايشان يعنى حيله به خداى تعالى پيش نرود بمكر دوستان عذاب از خود دفع نتوانيد كرد نظم

بمكر و حيله عذاب خداى رد نشود * نياز بايد و اخلاص و ناله سحرى

توان خريد به يك آه ملك هر دو جهان * ازين معامله غافل مشو كه حيف خورى

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ غم و غصّه آن روز لِلْمُكَذِّبِينَ مر مكذبان را است كه به حيله از عذاب نرهند إِنَّ الْمُتَّقِينَ به درستى كه پرهيزگاران از شرك و عصيان فِي ظِلالٍ در سايه‌هاى درختان بهشت باشند وَ عُيُونٍ و بر كنار چشمهاى آب آب روان وَ فَواكِهَ و در ميان ميوه‌ها مِمَّا يَشْتَهُونَ از آنچه آرزوكننده و ملائكه ايشان را گويند كُلُوا بخوريد اين ثمرات وَ اشْرَبُوا و بياشاميد ازين آبها هَنِيئاً خوردن و آشاميدن گوارنده بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ بسبب آنچه بوديد كه عمل كرديد در دنيا إِنَّا كَذلِكَ به درستى كه ما اين چنين نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ جزا مىدهيم نيكوكاران را وَيْلٌ جهل و قبح و ذم يَوْمَئِذٍ آن روز لِلْمُكَذِّبِينَ مر اهل تكذيب راست كه بنعيم بهشتى نمىگروند كُلُوا بخوريد اى مكذبان نعم فانى دنيا را وَ تَمَتَّعُوا و برخوردار شويد قَلِيلًا زمانى اندك إِنَّكُمْ مُجْرِمُونَ به درستى كه شما مشركانيد و عاقبت شما را عذاب دائمست وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ واى آن روز لِلْمُكَذِّبِينَ مر مكذبان را عذاب اليم است وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ ارْكَعُوا و چون گفته شود مر ايشان را كه نماز گذاريد لا يَرْكَعُونَ نگذارند نماز را مراد آنست كه مسلمان نشوند چه ركن اعظم اسلام بعد از شهادتين نماز است كه الصلاة عماد الدين يعنى نماز ستون دين است و دين به آن قائم است وَيْلٌ نفرين يَوْمَئِذٍ آن روز لِلْمُكَذِّبِينَ مر دروغ‌گويان را كه بشرف اسلام نمىرسند فَبِأَيِّ حَدِيثٍ پس بكدام سخن بَعْدَهُ پس از قرآن يُؤْمِنُونَ مىگروند اگر به قرآن نگرويدند كه معجزه‌ايست مشتمل بر حجج واضحه و معانى لائحة و در خبر آمده كه بعد از خواندن اين آيات بايد گفت آمنّا باللّه -