قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١٣١٠

سورة المزّمّل

بيماران و ديگران كه سفر مىكنند در زمين طلب روزى مىنمايند از فضل خدا و ديگران كه كارزار مىكنند در راه خدا پس بخوانيد آنچه آسان باشد از قرآن و برپاداريد نماز را و بدهيد زكات را و دام دهيد خدا را دام دادن نيك و آنچه پيش مىفرستيد براى خويشتن از عمل نيك آن را بهتر خواهيد يافت نزديك خدا و بزرگتر باعتبار مزد و طلب آمرزش كنيد از خدا هر آئينه خدا آمرزگار مهربان است ( 20 )

مَرْضى بيماران وَ آخَرُونَ يَضْرِبُونَ و ديگران كه سفر كنند فِي الْأَرْضِ در زمين يَبْتَغُونَ مىطلبند مِنْ فَضْلِ اللَّهِ از فضل و كرم خداى تعالى يعنى تجارت مىنمايند و از وجوه حلال كسب مىكنند وَ آخَرُونَ يُقاتِلُونَ و ديگران كه كارزار مىكنند فِي سَبِيلِ اللَّهِ در راه خداى و بيماران و اهل سفر را از تجارت و مجاهدان را از جهاد رنج رسد در نماز شب و ضبط مقادير آن لا جرم از شما تخفيف فرمود فَاقْرَؤُا ما تَيَسَّرَ پس بخوانيد آنچه ميسّر شود مِنْهُ از قرآن در نماز و اين امر بر سبيل فريضه است و گفته‌اند قرآن بخوانيد در غير نماز و اين امر بطريق مندوب و استحباب است و در مقدارى كه خواندن آن مندوب باشد اختلاف كرده و آن سه آيت‌ست يا دو صد يا دويست يا ختم در هر ماهى و در حديث عبد اللّه بن عمر رضى اللّه عنه هست كه حضرت رسول اللّه صلى اللّه عليه و سلّم وى را فرمود كه ختم قرآن بخوان در هر ماهى گفت يا رسول اللّه در خود قوتى مىيابم يعنى زودتر مىتوانم كه بخوانم فرمود كه بخوان در بيست شب و باز گفت مرا قوّت زياده هست فرمود كه در هفت روز و برين زياده مكن و صاحب معالم رح باسناد خود از انس رضى اللّه عنه نقل مىكند كه حضرت رسول اللّه صلى اللّه عليه و سلّم فرمود كه هر كه در روزى يا شبى پنجاه آيت بخواند او را از غافلان ننويسند و اگر صد آيت تلاوت كند از فرمانبرداران نويسند و اگر دويست آيت خواند قرآن خصمى نكند با وى روز قيامت و اگر به قرائت پانصد آيت اشتغال كند بنويسند براى او قنطارى از مزد وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ و به‌پاى داريد نماز مفروضه را وَ آتُوا الزَّكاةَ و بدهيد زكات واجبه را وَ أَقْرِضُوا اللَّهَ و قرض دهيد خداى را قَرْضاً حَسَناً قرض نيكو اشارت است به انفاقات مستحبه در طريق خير و يافتن جزاى بسيار به ازاى آن وَ ما تُقَدِّمُوا و آنچه پيش فرستيد لِأَنْفُسِكُمْ براى نفسهاى خود مِنْ خَيْرٍ از نيكى تَجِدُوهُ بيابيد آن را عِنْدَ اللَّهِ نزديك خداى بيت برگ عيش به گور خويش فرست - كس نيارد ز پس تو پيش فرست هُوَ خَيْراً او بهتر است وَ أَعْظَمَ و بزرگتر أَجْراً از روى مزد يعنى ثواب آن را زياده يابيد يكى را ده و هفصد و از ان نيز بيشتر يا به غير حساب وَ اسْتَغْفِرُوا اللَّهَ طلب آمرزش كنيد از خداى در همه احوال إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ به درستى كه خدا آمرزگار است بندگان را - رَحِيمٌ مهربان بر ايشان كه شفقت و مهربانى او از مادر و پدر بيشترست .