قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١٢٨

سورة آل عمران

3 / 88

جاويدان در ان لعنت سبك كرده نه شود از ايشان عذاب و نه ايشان مهلت داده شوند ( 88 )

3 / 89

الا آنان كه توبه كردند بعد ازين و نيكوكارى نمودند پس هر آئينه خدا آمرزنده مهربان است ( 89 )

3 / 90

هر آئينه كسانى كه كافر شدند بعد اسلام خويش باز زيادتى كردند در كفر هرگز قبول كرده نشود توبهء ايشان و آن گروه ايشانند گمراهان ( 90 )

3 / 91

هر آئينه آنان كه كافر شدند و كافر مردند پس هرگز قبول كرده نخواهد شد از هيچ‌يك ايشان مقدار پرى زمين از زر و اگر چه عوض خود دهد آن را آن گروه ايشان‌راست عذاب درددهنده و نيست ايشان را هيچ يارىدهنده ( 91 )

خالِدِينَ فِيها جاويدان باشند در لعنت يا در اثر لعنت كه عقوبت است لا يُخَفَّفُ سبك گردانيده نه شود عَنْهُمُ الْعَذابُ از ايشان عذاب دوزخ وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ و نباشند ايشان كه مهلت داده شوند از براى رجوع به دنيا يا در تاخير عذاب از وقتى به‌وقتى إِلَّا الَّذِينَ تابُوا مگر آنان كه بازگردند به حضرت ربوبيت مِنْ بَعْدِ ذلِكَ از پس آن كه برگشته‌اند از حق وَ أَصْلَحُوا و بصلاح آورند آن چيزى را كه در آن فساد كرده‌اند فَإِنَّ اللَّهَ پس به تحقيق كه خداوند تعالى غَفُورٌ آمرزنده به توبه گناهكارانست رَحِيمٌ مهربانست بر ايشان برادر حارث بن سويد اين آيت را بر دست امينى داده نزد برادر فرستاد حارث بعد از تلاوت آيت فرستاده را گفت كه من هرگز از تو دروغى نه شنيده‌ام و برادرم نيز برسول خدا افترا نمىكند و رسول نيز بر خدا دروغ نمىبندد و خدا از همه راست‌گوترست پس چرا نااميد باشم توبه‌كنان رو به مدينه نهاد و بوقت رجوع همين آيت را بر آن يازده تن ديگر خواند و ايشان از توبه ابا نموده جواب دادند كه ما حالا در مكه طرح اقامت داريم و انتظار مغلوبيت محمد ص و اعوان و انصار او مىبريم اگر مطلوب ما حاصل شود فهو المراد و الا چون خواهيم بدين اسلام بازگرديم و توبهء ما نيز پذيرفته شود حق سبحانه در شان ايشان آيت فرستاد كه إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا به درستى آنان كه كافر شدند به خدا و رسول بَعْدَ إِيمانِهِمْ پس از گرويدن ايشان ثُمَّ ازْدادُوا كُفْراً پس زياده كردند كفر را بر كفر يعنى ثبات ورزيدند بر آن يا به اين آيت توبه نيز كافر شدند لَنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ هرگز پذيرفته نشود توبهء ايشان وَ أُولئِكَ هُمُ الضَّالُّونَ و آن گروه كه بر كفر اقامت ورزيدند ايشانند گمراهان از طريق هدايت يا هلاك‌شدگان در باديه غوايت إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا به درستى آنان كه كافر شدند وَ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ و مردند و ايشان كافر بودند يعنى بر كفر مردند فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِمْ پس قبول كرده نه شود از هيچ يكى از ايشان مِلْءُ الْأَرْضِ ذَهَباً بپرى زمين زر وَ لَوِ افْتَدى بِهِ و اگر چه فدا دهد آن‌همه را يعنى اگر كافرى آن مقدار زر كه سطح زمين را از مشرق تا مغرب مملو سازد و فديه دهد تا از عذاب دوزخ بازرهد ازو مقبول نخواهد بود أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ و آنها كه كافر ميرند مر ايشان راست عذابى مشتمل بر الم بىحساب وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِينَ و نباشد مر ايشان را هيچ‌كس از يارى دهندگان در بازداشتن از عذاب ايشان