قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١٢٧

سورة آل عمران

3 / 84

بگو ايمان آورديم به خدا و به آنچه فرودآورده شده است بر ما و به آنچه فرودآورده شده بود بر ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و نبيرگان وى و آنچه داده شده موسى و عيسى و پيغامبران را از پروردگار ايشان فرق نه مىكنيم ميان هيچ‌يك از ايشان و ما خدا را منقاديم ( 84 )

3 / 85

و هر كه طلب كند و راى اسلام دين ديگر را پس هرگز قبول كرده نخواهد شد ازو و او در آخرت از زيان‌كاران است ( 85 )

3 / 86

چگونه راه نمايد خدا گروهى را كه كافر شدند بعد اسلام خود بعد از ان كه شناختند كه پيغامبر درست است و بعد از ان كه آمد به ايشان حجتها و خدا راه نمىنمايد گروه ستمكاران را ( 86 )

3 / 87

اين گروه سزاى ايشان آنست كه باشد بر ايشان نفرين خدا و فرشتگان و مردمان همه ايشان ( 87 )

قُلْ آمَنَّا بگو اى محمد ص كه ايمان آورده‌ايم ما بِاللَّهِ به خدا كه يكتاست در ذات و بى و همتا است در صفت وَ ما أُنْزِلَ عَلَيْنا و گرويده‌ايم به‌آنچه فروفرستادند بر ما يعنى قرآن وَ ما أُنْزِلَ و به‌آنچه نازل گردانيده‌اند عَلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ بر ابراهيم و دو پسر و نبيرگان او و كتاب ايشان همان صحف ابراهيم بود چه ايشان در تحت شريعت او بودند وَ ما أُوتِيَ مُوسى و به آنچه داده‌اند بموسى كه توريت است وَ عِيسى و به عيسى كه آن انجيل است وَ النَّبِيُّونَ و به آنچه داده‌اند پيغمبران ديگر را چون شيث ع و ادريس ع و داود ع و حبقوق ع و شعيب ع كه كتب بر ايشان نازل شده بود مِنْ رَبِّهِمْ از نزد پروردگار ايشان لا نُفَرِّقُ جدائى نمىافگنيم بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ ميان يكى از ايشان يعنى به همه ايمان مىآريم نه به بعضى دون بعضى چون يهود و نصارى وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ و ما مر خداوند را گردن‌نهادگانيم در امر و نهى او وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلامِ دِيناً و هر كه بطلبد جز دين مسلمانى دين ديگر را فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ پس پذيرفته نشود دين ازو وَ هُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرِينَ و او به‌واسطه ترك اسلام در آن سراى از زيان‌زدگان باشد و اين آيت تهديد جمعى است كه طالب غير دين اسلام‌اند و در شان آنها كه بعد از وصول بشرف اسلام دست از دامن دين متين بازدارند و مرتد شوند مىفرمايد كَيْفَ يَهْدِي اللَّهُ چگونه راه نمايد خدا استفهامست بمعنى نفى يعنى راه ننمايد خدا قَوْماً كَفَرُوا گروهى را كه كافر شدند بَعْدَ إِيمانِهِمْ بعد از ايمان كه آورده بودند و ايشان دوازده تن بودند كه از مسلمانى رو برتافته بدار كفر پيوستند چون حارث بن سويد و طعمه بن ابيرق و مقيس بن ضبابه و امثال ايشان كه اوّل گرويدند به خدا وَ شَهِدُوا و گواهى دادند أَنَّ الرَّسُولَ آن كه فرستادهء خدا يعنى محمد ص حَقٌّ حقست و قول او صدق وَ جاءَهُمُ الْبَيِّناتُ و آمده بود بديشان آيتهاى روشن يعنى قرآن يا معجزات پيغمبر ص وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ و خدا راه نه‌نمايد گروه ستمكاران را كه وضع كفر كردند در موضع ايمان أُولئِكَ جَزاؤُهُمْ آن گروه مرتدان پاداش ردّت ايشان أَنَّ عَلَيْهِمْ آنست كه بر ايشان باشد لَعْنَةَ اللَّهِ لعنت خدا و آن دوريست از رحمت او وَ الْمَلائِكَةِ و لعنت فرشتگان و آن بيزاريست از ايشان وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ و لعنت همه مردمان و آن مذمت كردنست مر ايشان را .