قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١٢٦٢

سورة التغابن

64 / 3

آفريد آسمانها و زمين بتدبير درست و صورت بست شما را پس نيك ساخت صورتهاى شما و بسوى اوست بازگشت ( 3 )

64 / 4

مىداند آنچه در آسمانها و زمين است و مىداند آنچه پنهان مىداريد و آنچه آشكارا مىكنيد و خدا داناست بمكنون سينها ( 4 )

64 / 5

آيا نيامده است بشما خبر آنان كه كافر بودند پيش ازين پس چشيدند و بال كار خود را و ايشان راست عذابى درددهنده ( 5 )

64 / 6

اين عذاب بسبب آنست كه مىآمدند پيش ايشان پيغامبران ايشان با معجزها پس گفتند آيا آدميان راه نمايند ما را پس كافر شدند و روى گردانيدند و بىنياز است خدا و خدا توانگر ستوده است ( 6 )

خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بيافريد آسمانها و زمين را بِالْحَقِّ به راستى يا به حكمت بالغه يا به كلمه كن يا براى بيان حق يعنى آنها دلائل وحدانيت‌اند و حق بدان ظاهر شود وَ صَوَّرَكُمْ و بنگاشت شما را فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ پس نيكو كرد صورتهاى شما را به امتداد قامت و اعتدال خلقت امام قشيرى رح فرموده كه ظاهر شما را بياراست بكمال قدرت و باطن شما را محلى گردانيد بجمال قربت و نزد محققان حقيقت حسن انسان آنست كه او را به صورت اوصاف كائنات آراسته گردانيد به خلاصه خصائص مبدعات شرف اختصاص بخشيد تا نمودار جميع موجودات باشد از علوى و سفلى و ملكى و ملكوتى پس مراد حسن معنوى باشد نه حسن صورى قطعه

بدرون تست مصرى كه توئى شكرستانش * چه غم است گر ز بيرون مدد شكر ندارى

شده غلام صورت بمثال بت‌پرستان * تو چه يوسفى و ليكن سوى خود نظر ندارى

به خدا جمال خود را چو در آئينه ببينى * بت خويش هم تو باشى به كسى گذر ندارى

وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ و بسوى اوست بازگشت همه يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ مىداند بعلم كامل آنچه در آسمانها است از اصناف مكونات و مكنونات وَ الْأَرْضِ و آنچه در زمين است از انواع مخترعات و مخزونات وَ يَعْلَمُ ما تُسِرُّونَ و مىداند آنچه مىپوشيد آن را وَ ما تُعْلِنُونَ و آنچه آشكارا مىكنيد وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ و خدا دانا است به‌آنچه در سينهاست از خواطر و افكار أَ لَمْ يَأْتِكُمْ آيا نيامد بشما اى اهل مكه نَبَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا خبر آنان كه كافر شدند مِنْ قَبْلُ پيش از شما چون اولاد قابيل و عاد و ثمود و اصحاب ايكه و جز آن فَذاقُوا پس بچشيدند وَبالَ أَمْرِهِمْ عقوبت كار خود يعنى ضرر كفر را در دنيا بغرق و ريح صرصر و صيحه و عذاب يوم الظله وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ و مر ايشان راست در آخرت عذابى دردناك بىانقطاع ذلِكَ اين عذاب و عقاب مر ايشان راست بِأَنَّهُ كانَتْ تَأْتِيهِمْ بسبب آنست كه بودند كه مىآمدند بديشان رُسُلُهُمْ پيغمبران فرستاده بديشان بِالْبَيِّناتِ به حجتهاى روشن و معجزه‌هاى هويدا فَقالُوا پس ايشان گفتند أَ بَشَرٌ يَهْدُونَنا آيا آدميان مثل ما راه مىنمايند ما را تعجب كردند از آنكه حق سبحانه وحى بآدمى فرستد فَكَفَرُوا پس كافر شدند برسل وَ تَوَلَّوْا و روى بگردانيدند از تدبر در بينائى كه با ايشان بود پس خداى تعالى ايشان را هلاك كرد وَ اسْتَغْنَى اللَّهُ و بىنيازى دارد خداى از ايمان خلق وَ اللَّهُ غَنِيٌّ و خداى تعالى بىنياز است از عبادت آفريدگان حَمِيدٌ ستوده بىستايش حامدان .