قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١٢٤٠

سورة الحشر

59 / 12

به خدا اگر جلا وطن كرده شود اهل كتاب را جلا وطن نشوند همراه ايشان و اگر جنگ كرده شود با اهل كتاب نصرت ندهند ايشان را و اگر بفرض نصرت دهند اهل كتاب را البته بازگردانند پشت خود را بعد ازان مدد كرده نشود ايشان را ( 12 )

59 / 13

هر آئينه شما اى مسلمانان بارعب‌تريد در خاطر ايشان از خدا اين بسبب آنست كه ايشان قومى هستند كه نمىفهمند ( 13 )

59 / 14

جنگ نكند با شما يك جا شده مگر در ديه‌ها كه بران حصار ساخته باشند يا از پس ديوارها جنگ ايشان در ميان خويش سخت‌تر است مىپندارى ايشان را يك جا جمع شده و دلهاى ايشان پراگنده است اين بسبب آنست كه ايشان قومى هستند كه در نمىيابند داستان ايشان ( 14 )

59 / 15

مانند داستان آنانست كه پيش از ايشان بودند در نزديكى چشيدند و بال گناه خود را و ايشان‌راست عذاب دردناك ( 15 )

لَئِنْ أُخْرِجُوا اگر بيرون كرده شوند يهود از مدينه لا يَخْرُجُونَ بيرون نمىروند منافقان مَعَهُمْ به ايشان و موافقت نمىكند وَ لَئِنْ قُوتِلُوا و اگر كارزار كرده شود به ايشان لا يَنْصُرُونَهُمْ منافقان يارى نمىدهند ايشان را وَ لَئِنْ نَصَرُوهُمْ و اگر بالفرض يارى دهند اهل نفاق يهود را و حاضر شوند در حرب با ايشان لَيُوَلُّنَّ الْأَدْبارَ هر آئينه پس بازگردند به عقب خود يعنى به هزيمت روند ثُمَّ لا يُنْصَرُونَ پس بعد از هزيمت ايشان بنى نضير يارى كرده نشوند يعنى چون ناصران ايشان منهزم شدند ايشان چگونه منصور گردند لَأَنْتُمْ هر آئينه شما كه مؤمنانيد أَشَدُّ رَهْبَةً سخت‌تريد از جهت ترس فِي صُدُورِهِمْ در دلهاى ايشان مِنَ اللَّهِ از خداى يعنى منافقان از شما بيشتر مىترسند كه از خداى ذلِكَ آن خوف و خشية از شما ايشان را بِأَنَّهُمْ بسبب آنست كه ايشان قَوْمٌ لا يَفْقَهُونَ گروهىاند كه نمىدانند عظمت خداى را جلّ سلطانه و اگر نه‌بايستى كه ازو ترسيدندى لا يُقاتِلُونَكُمْ كارزار نمىكنند با شما جَمِيعاً همه ايشان يعنى جهودان و منافقان إِلَّا فِي قُرىً مُحَصَّنَةٍ مگر در ديهها استوار كرده به خندق و برج و باره أَوْ مِنْ وَراءِ جُدُرٍ يا از پس ديوارها به سنگ و تير يعنى ايشان را قوّت آنكه روى به روى با شما محاربه توانند كرد نيست و اين نه از ضعف و بددلى ايشان است بلكه بَأْسُهُمْ كارزار ايشان بَيْنَهُمْ ميان يكديگر چون حرب مىكنند شَدِيدٌ سخت است اما هر شجاع كه با خدا و رسول حرب كند بددل و ترسان گردد پس ايشان بسبب ترسى كه خداى در دلهاى ايشان افگنده طاقت مقاتله در مواجهه و مقابله ندارند تَحْسَبُهُمْ جَمِيعاً تو پندارى يهود و منافقان را همه مجتمع و متفق در راى و تدبير وَ قُلُوبُهُمْ شَتَّى و حال آنكه دلهاى ايشان پراگنده و پريشان است زيرا كه عقايد و مقاصد ايشان مختلف افتاده ذلِكَ آن وصفهاى بد كه ايشان را است بِأَنَّهُمْ بسبب آنست كه ايشان قَوْمٌ لا يَعْقِلُونَ گروهىاند كه تعقل نمىكنند و در نمىيابند آن چيز را كه صلاح ايشان در ان است پس مثل يهود كَمَثَلِ الَّذِينَ همچون مثل آنان است كه بودند مِنْ قَبْلِهِمْ پيش از ايشان قَرِيباً بزمانى نزديك ذاقُوا بچشيدند وَبالَ أَمْرِهِمْ بدى عاقبت كار خود يعنى ضرر معصيت مراد بنىقينقاع‌اند كه ايشان را جلا كردند از مدينه يا اهل بدر كه عرضه هلاك .

گشتند وَ لَهُمْ و مر ايشان راست با وجود خوارى دنيا عَذابٌ أَلِيمٌ عذابى دردناك كه در آخرت و مثل منافقان در فريب دادن جهودان و وعده نصرت كردن -