قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١٢٣٧
سورة الحشر
59 / 7
آنچه عايد گردانيد خداى تعالى بر پيغامبر خود از اموال ساكنان ديهها پس خداى راست و پيغامبر را و خويشاوندان را و يتيمان را و فقيران را و راهگذرى را بيان فرموديم تا نباشد آن فى دست‌گردان ميان توانگران از شما و هر چه بدهد شما را پيغامبر ص بگيريد آن را و هر چه منع كند شما را ازان بازايستيد و بترسيد از خدا هر آئينه خدا سخت‌كننده عقوبت است ( 7 )
59 / 8
آن فى فقيران هجرت‌كننده راست آنان كه بيرون كرده شد ايشان را از خانه‌هاى ايشان و اموال ايشان مىطلبند
ما أَفاءَ اللَّهُ آنچه بازمىگرداند خداى عَلى رَسُولِهِ بر پيغمبر خود مِنْ أَهْلِ الْقُرى از اموال و املاك اهل ديهها و شهرها كه بحرب گرفته نشود فَلِلَّهِ پس مر خداى راست وَ لِلرَّسُولِ و پيغمبر او را وَ لِذِي الْقُرْبى و مر خداوندان قرابت را به نسبت پيغمبر ص وَ الْيَتامى و مر بىپدران محتاج را وَ الْمَساكِينِ و درويشان را وَ ابْنِ السَّبِيلِ و راهگذران را كه بىمال باشند علما برانند كه فى خاصه پيغمبر ص بوده و قسمت آن تعلق بوى داشته و در زمان حيات خود نفقه سنه اهل و عيال از ان مىفرموده‌اند و باقى بر وجهى كه حق بوده قسمت مىنموده‌اند و بعد از وفات آن حضرت ص بعضى علما حمل بر ظاهر آيت كرده به شش بخش منقسم سازند سهمى كه نامزد حق سبحانه است به عمارت كعبه و سائر مساجد صرف كنند و جمعى گويند نام خداى جل ذكره براى تعظيم است و آن را بر پنج سهم قسمت كنند و در سهم رسول اللّه ص اختلاف كرده‌اند بعضى گويند مصرف آن امام است و نزد برخى بمصالح مسلمانان صرف بايد كرد و بقول جمعى در سد ثغور و سلاح مجاهدان به كار بايد برد و در معالم آورده كه اهل جاهليت چون غنيمت گرفتندى مهتر ايشان ربعى برداشتى و از باقى نيز براى خود تحفه اختيار كردى و آن را صفى گفتندى و باقى را با قوم گذاشتى و توانگران قوم در قسمت آن بر درويشان حيف كردندى جمعى از رؤساى اهل ايمان در غنائم بنى النضير همين خيال بسته گفتند يا رسول اللّه ص شما ربع وصفى مغنم را برداريد و بگذاريد تا ما باقى را قسمت كنيم حق سبحانه آن را خاصه پيغمبر ص گردانيد و قسمت آن را بر وجهى كه مذكور شد مقرر ساخت و فرمود كه حكم فى پيدا كرديم كَيْ لا يَكُونَ تا نباشد آن فى دُولَةً گردان دست بدست بَيْنَ الْأَغْنِياءِ ميان توانگران مِنْكُمْ از شما كه زياده از حق خود بردارند و فقراء را اندك دهند يا محروم سازند چنانچه در زمان جاهليت بود وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ و آنچه بدهد شما را پيغمبر از فى و غنيمت فَخُذُوهُ پس فراگيريد آن را كه حق شما است وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ و آنچه نهى كند شما را از ان مثل غلول فَانْتَهُوا پس بازايستيد از ان و محققان برآنند كه حكم اين كلمات عام است و معنى وى هرچه امر فرمايد پيغمبر ص بدان آن را فراگيريد و فرمان بريد و هرچه نهى كند از ان بازايستيد كه امر و نهى او به حق است هر كه مرتكب امر او گردد نجات يابد و هر كه از نهى او اجتناب نه‌نمايد در ورطه هلاك افتد بيت
آن‌كس كه شد متابع راى تو قد نجا * و آنكه خلاف امر تو ورزيد قد هلك
وَ اتَّقُوا اللَّهَ و بترسيد از عذاب خداى در مخالفت رسول او إِنَّ اللَّهَ به درستى كه خداى شَدِيدُ الْعِقابِ سخت عقوبت است بر مخالفان پيغمبر را لِلْفُقَراءِ الْمُهاجِرِينَ و قسمت فى براى يتيمان و مسكينان و ابناى سبيل درويشان هجرت‌كننده است الَّذِينَ أُخْرِجُوا آنان كه بيرون كرده شده‌اند مِنْ دِيارِهِمْ از سراهاى ايشان كه در مكه داشتند وَ أَمْوالِهِمْ و دور افتادند از مالهاى خود يَبْتَغُونَ مىطلبند .