قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١٢١٠

سورة الواقعة

56 / 40

و جماعتى بسياراند از پسينيان ( 40 )

56 / 41

و اهل شقاوت چه حال دارند اهل شقاوت ( 41 )

56 / 42

در باد گرم و آب‌گرم باشند ( 42 )

56 / 43

و در سايه دود سياه ( 43 )

56 / 44

كه نه خنك باشد و نه با عزّت بود ( 44 )

56 / 45

هر آئينه ايشان بودند پيش ازين بنازپرورده ( 45 )

56 / 46

و مداومت مىكردند بر گناه بزرگ يعنى شرك ( 46 )

56 / 47

و مىگفتند آيا چون بميريم و خاك شويم و استخوانى چند باشيم آيا ما برانگيخته شويم ( 47 )

56 / 48

يا پدران نخستين ما برانگيخته شوند ( 48 )

56 / 49

بگو هر آئينه پيشينيان و پسينيان ( 49 )

وَ ثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرِينَ و گروهىاند از پسينيان در اسباب نزول آمده كه چون آيت و قليل من الآخرين فرود آمد فاروق رضى اللّه عنه گريان شد و گفت يا نبىاللّه ما به تو گرويديم و تصديق كرديم و از ما نجات نيايد مگر اندكى اين آيت آمد و ثلة من الآخرين حضرت رسول صلى اللّه عليه و سلّم آيت بر وى خواند و عمر رضى اللّه عنه ، فرموده كه رضينا عن ربنا و پيغمبر ص گفت از آدم تا من يك ثله و از من تا قيامت يك ثله و در حديث آمده كه ارجو أن تكونوا نصف اهل الجنة و عن‌قريب گذشت كه اهل بهشت صد و بيست صف باشند و هشتاد از ان امت من خواهند بود و ازينجا معلوم مىشود كه هيچ‌كس از امت متابعه آن حضرت صلى اللّه عليه و سلّم در دوزخ جاويد نخواهد ماند نظم

نماند به زندان دوزخ اسير * كسى را كه باشد چنين دستگير

نماند بعصيان كسى در گرو * كه دارد چنين سيد پيش رو

وَ أَصْحابُ الشِّمالِ و اصحاب دست چپ ما أَصْحابُ الشِّمالِ چه‌اند أصحاب دست چپ يعنى چه خوار و بىمقدارند و در ان روز باشند فِي سَمُومٍ در آتش سوزان يا در بادى گرم كه حرارت آن در مشام ايشان نفوذ كند وَ حَمِيمٍ و در آبى گرم نامتناهى در حرارت صاحب تبيان آورده كه چون حرارت سموم در اجساد و اكباد ايشان اثر كند پناه جويند به حميم چنانچه گرمازدگان در دنيا آب مىطلبند و چون در حميم افتند از حرارت آن آب بيشتر متأذى گردند پس پناه برند به سايه و از ان سايه خبر مىدهد وَ ظِلٍّ و سايه مِنْ يَحْمُومٍ از دود سياه گرم و گويند يحموم كوهى است از آتش كه دوزخيان به سايه آن پناه مىبرند لا بارِدٍ خنك نيست مانند سايه‌هاى ديگر وَ لا كَرِيمٍ نه سودرساننده و نه راحت‌بخشنده و اين عذابها ايشان را بچه جهتست إِنَّهُمْ كانُوا به درستى كه ايشان بوده‌اند قَبْلَ ذلِكَ پيش ازين در دنيا مُتْرَفِينَ به ناز و نعمت پرورده‌شدگان و تنعم ايشان بمحرمات بوده و اتباع شهوات وَ كانُوا يُصِرُّونَ و بودند كه اصرار مىنمودند عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ بر گناه بزرگ كه شرك است يعنى بر ان اقامت مىكردند يا سوگند دروغ مىخوردند بر آنكه حشر نخواهد بود وَ كانُوا يَقُولُونَ و بودند كه مىگفتند أَ إِذا مِتْنا آيا وقتى كه بمريم وَ كُنَّا تُراباً و گرديم خاك وَ عِظاماً و استخوانهاى بىگوشت و پوست أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ آيا ما برانگيختگانيم از قبرها و زنده‌شدگان تكرار استفهام براى مبالغه است در انكار أَ وَ آباؤُنَا الْأَوَّلُونَ آيا پدران پيشين ما نيز مبعوث شوند قُلْ بگو اى محمد ص در جواب ايشان كه إِنَّ الْأَوَّلِينَ به درستى كه پيشينيان از آباء شما و غير آن وَ الْآخِرِينَ و پسينيان از شما و غير شما .