قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١١٨٥
سورة النجم
52 / 47
و هر آئينه ستمكاران را عذابى است غير اين و ليكن اكثر ايشان نمىدانند ( 47 )
52 / 48
و صبر كن بانتظار حكم پروردگار خود هر آئينه تو حضور چشم مائى و به پاكى ياد كن با ستايش پروردگار خود وقتى كه بصبح پرخيزى ( 48 )
52 / 49
و بعض اوقات شب به پاكى ياد كن خدا را و عقب غائب شدن ستارها نيز ( 49 )
[ سوره نجم ]
[ سوره نجم ]
بنام خداى بخشاينده مهربان
53 / 1
قسم ستاره چون فروافتد ( 1 )
53 / 2
گمراه نشد اين يار شما و غلط نكرد راه را ( 2 )
53 / 3
و سخن نمىگويد از خواهش نفس ( 3 )
وَ إِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا و به درستى كه مر آنان راست كه كافر شدند عَذاباً دُونَ ذلِكَ عذابى غير از عذاب آخرت كه عذاب قبر است يا مؤاخذه در دنيا بقتل روز بدر و قحط هفت سال وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ و ليكن بيشتر كفّار لا يَعْلَمُونَ نمىدانند اين را وَ اصْبِرْ و شكيبائى كن لِحُكْمِ رَبِّكَ مر حكم پروردگار خود را درباره ايشان به مهلت دادن ايشان و به مشقت كشيدن تو از ايشان فَإِنَّكَ به درستى كه تو بِأَعْيُنِنا در نگاهداشت مائى و ما مىبينيم ترا و محافظت تو مىكنيم وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ و نماز گذار بفرمان آفريدگار خود حِينَ تَقُومُ وقتى كه برخيزى از خواب يا بگو سبحانك اللّهم و بحمدك زمانى كه قيام كنى براى نماز يا چون از مجلس برخيزى بگو سبحانك اللهم و بحمدك اشهد ان لا إله الا انت استغفرك و اتوب اليك در خبر است كه چون بوقت قيام از مجلس اين كلمات بگويند كفارت باشند هر لغوى و لهوى كه دران مجلس واقع شده باشد وَ مِنَ اللَّيْلِ و در بعضى از شب فَسَبِّحْهُ پس نمازگزار براى او كه عبادت در شب از ريا دورترست و بر نفس سخت‌تر وَ إِدْبارَ النُّجُومِ و نمازگزار در عقب برگشتن نجوم يعنى بعد از غيبوبت و خفاى ايشان بضوء صبح مراد دو ركعت سنت است قبل از صلاة فجر و صاحب موضح و جمعى ديگر برانند كه مراد نماز صبح است
سورة النجم
سورة النجم
مكية و هى اثنتان و ستون آية
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ چون حضرت رسول اللّه صلى اللّه عليه و سلّم دعوت آشكارا كرد اهل شرك آغاز طعن كردند و گفتند محمد ص گمراه شد از دين پدران و خطا كرد حق سبحانه فرمود وَ النَّجْمِ به حق ستاره إِذا هَوى چون طلوع كند يا غروب نمايد مراد همه ستارگانند كه راهنماى مسافرانند در بحر و بر يا كواكبى كه بوقت ولادت آن حضرت صلاة اللّه و سلامه عليه به زمين نزديك آمده يا آنها كه رجم مىكنند شياطين را در زمان استراق سمع نزد بعضى نجم ثريّا است يا زهره يا زحل و گفته‌اند مراد نجوم قرآن‌اند و هوا بمعنى نزل يعنى سوگند بسور و آيات قرآن چون فرود آمد و بقول جمعى نجم گياهى است كه او را ساق نباشد و هوا بمعنى سقط و از امام جعفر صادق رحمه اللّه عليه مرويست كه مراد از ستاره وجود محمديست صلى اللّه عليه و سلّم كه فرود آمد از آسمان در شب معراج و در لباب گويد كه مراد همان وجود حضرتست صلى اللّه عليه و سلم چون بالا رفت بمعراج چه از هوا هر دو معنى اخذ مىتوان كرد و نزد محققان سوگند ياد كرده به ستاره دل محمد ص كه بر فلك توحيد منقطع شده از ما سوى جواب قسم اينكه ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ گمراه نشد صاحب شما يعنى محمد صلى اللّه عليه و سلّم و تسميه صاحب جهت آنست كه پيغمبر ص مأمور بود بصحبت كافران جهت دعوت ايشان وَ ما غَوى و خطا نكرد و معتقد هيچ باطلى نشد وَ ما يَنْطِقُ و سخن نمىگويد عَنِ الْهَوى از هواى نفس خود يا به آرزوى طبع خود يعنى بباطل تكلم نمىكند و اصل معنى آنست كه نطق او به قرآن از هواى نفس او نيست .