قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١١٦٧
سورة ق
50 / 6
آيا نديده‌اند بسوى آسمان بالاى خود چگونه بنا كرده‌ايم آن را و آراسته كرده‌ايم آن را و نيست در آن هيچ شكافى ( 6 )
50 / 7
و زمين را گسترديم و افگنده‌ايم دران كوهها و رويانيديم دران از هر نوع خوش آينده ( 7 )
50 / 8
براى راه نمودن و پند دادن هر بنده رجوع‌كننده را ( 8 )
50 / 9
و فرودآورديم از آسمان آب با بركت پس رويانيديم بسبب آن بوستانها و دانه كه درود مىكنند آن را ( 9 )
50 / 10
و درختان خرما را بلندبالا برآمده آن را ميوه است تو بر تو ( 10 )
50 / 11
روزى براى بندگان و زنده ساختيم به آن شهر مرده را همچنين باشد برآمدن از گور ( 11 )
50 / 12
به دروغ نسبت كردند پيش از ايشان قوم نوح و اهل رس و ثمود ( 12 )
أَ فَلَمْ يَنْظُرُوا آيا نمىنگرند منكران بعث و حشر إِلَى السَّماءِ بسوى آسمان كه واقع است فَوْقَهُمْ زبر سر ايشان كه بمحض قدرت كَيْفَ بَنَيْناها چگونه بنا كرديم آن را طبقه بر بالاى طبقه وَ زَيَّنَّاها و بياراستيم آن را به ستارگان وَ ما لَها و نيست آن را مِنْ فُرُوجٍ هيچ شكافها و فروجها پس آفريدن چيزى بدين بزرگى بىفرجه و علتى و شكافى دليل است بر كمال قدرت و علم و نهايت دانش و حكمت وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها و زمينها را باز كشيده‌ايم و گسترده بر روى آب وَ أَلْقَيْنا فِيها و افگنده‌ايم در وى رَواسِيَ كوههاى بلند و استوار پارچاى وَ أَنْبَتْنا فِيها و برويانيديم در زمين مِنْ كُلِّ زَوْجٍ از گونه نباتى بَهِيجٍ نيكو و آراسته و بهجت و شادى افزاينده و اين همه كه كرديم تَبْصِرَةً از براى بينائى يعنى به نظر اعتبار و استدلال نگريستن وَ ذِكْرى و از براى ياد و پند گرفتن لِكُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ مر هر بنده بازگردنده را به خداى وَ نَزَّلْنا و فروفرستاديم مِنَ السَّماءِ از ابر يا از جانب آسمان ماءً مُبارَكاً آبى بسيار منفعت فَأَنْبَتْنا پس برويانيديم بِهِ بدان آب جَنَّاتٍ بوستانها مشتمل بر اشجار و اثمار وَ حَبَّ الْحَصِيدِ و ديگر رسته گردانيديم بباران دانه را كه از شان او آن است كه بدروند چون گندم و جو و ارزن و امثال آن وَ النَّخْلَ باسِقاتٍ و برويانيديم درختان خرماى بلند و بزرگ لَها مر آن خرمابنان را طَلْعٌ نَضِيدٌ غلاف درهم بسته مراد تراكم طلع است يا بسيارى ميوه درو و اين همه برويانيديم رِزْقاً لِلْعِبادِ براى روزى مر بندگان را وَ أَحْيَيْنا بِهِ و زنده گردانيديم بدان بَلْدَةً مَيْتاً زمين مرده افسرده را پس همچنان‌كه زمين مرده را حيات بخشيديم كَذلِكَ همچنين باشد الْخُرُوجُ بيرون آمدن شما از قبر يعنى زنده گشتن و به عرصه محشر حاضر شدن و اگر كسى تامل كند در احياء دانه كه مانند مرده در خاك مدفون است و ظهور او بعد از خفاى او دور نيست كه به شمه‌اى از حيات بعد از ممات پى تواند برد قطعه
كدام دانه فروشد كه بر نيابد بار * چرا به دانه انسانيت اين گمان باشد
فرو شدن چو بديدى برآمدن بنگر * غروب شمس و قمر را چرا زيان باشد
پس براى تسلّى خاطر مبارك حضرت رسول صلى اللّه عليه و سلم كه از تكذيب قوم ملول بود از حال مكذبان امم خاليه خبر مىدهد كه مىفرمايد كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ تكذيب كردند پيش از اهل مكه قَوْمُ نُوحٍ گروه نوح ع كه بنى شيث و بنى قابيل بودند مر نوح عليه السلام را وَ أَصْحابُ الرَّسِّ و اصحاب چاه يمامه يا بير معطّله يا جبل فتح مر نبى خود حنظل بن صفوان را وَ ثَمُودُ و قوم ثمود صالح را .