قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١١٥٠

سورة الفتح

48 / 6

و تا عذاب كند مردان منافق را و زنان منافق را و مردان شرك‌آرنده را و زنان شرك‌آرنده را كه گمان‌كننده‌اند بر خدا گمان بد بر ايشان باد مصيبت بد و بخشم آمد خدا بر ايشان و لعنت كرد ايشان را و آماده ساخت براى ايشان دوزخ را و بد جائيست دوزخ ( 6 )

48 / 7

و خداى راست لشكر آسمانها و زمين و هست خدا غالب با حكمت ( 7 )

48 / 8

هر آئينه ما فرستاديم ترا اظهارحق‌كننده و بشارت‌دهنده و ترساننده ( 8 )

48 / 9

تا ايمان آريد اى مسلمانان به خدا و و برسول او و تا نصرت دهيد دين خدا را و بزرگى اعتقاد كنيد او را و به پاكى ياد كنيد او را بامداد و پگاه ( 9 )

وَ يُعَذِّبَ الْمُنافِقِينَ وَ الْمُنافِقاتِ و ديگر براى آنست تا عذاب كند مردان منافق و زنان منافقه را از اهل مدينه وَ الْمُشْرِكِينَ وَ الْمُشْرِكاتِ و مردان مشرك و زنان مشركه را از اهل مكّه الظَّانِّينَ بِاللَّهِ گمان‌برندگان به خداى ظَنَّ السَّوْءِ گمان بد يعنى اسد و غطفان از اهل شرك و بعضى از منافقان گمان مىبردند كه پيغمبر صلى اللّه عليه و سلّم به حديبيه مىرود كشته خواهد شد يا سالم به مدينه نخواهد آمد و لشكر او منهزم خواهد شد پس حضرت رسالت‌پناه صلى اللّه عليه و سلم سالم و غانم باز به مدينه آمد و حق سبحانه فرمود كه عَلَيْهِمْ برين گمان بد برندگان است دائِرَةُ السَّوْءِ گردش بد يعنى ايشان مغلوب و منكوب خواهند شد وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ و خشم گرفت خداى بر ايشان وَ لَعَنَهُمْ و براند ايشان را از رحمت خود وَ أَعَدَّ لَهُمْ و آماده كرد براى ايشان جَهَنَّمَ دوزخ را وَ ساءَتْ مَصِيراً و بد بازگشتى است دوزخ وَ لِلَّهِ جُنُودُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ و مر خداى را است لشكرهاى آسمان و زمين يعنى هر كه در آسمانها و زمينها است همه ملوك و مسخّر اوست چنان كه لشكريان مر سردار خود را تكرار اين سخن جهت وعده مؤمنان است تا به نصرت الهى مستظهر باشند و براى وعيد مشركان و منافقان تا از تكذيب ربانى خائف گردند وَ كانَ اللَّهُ و هست خداى عَزِيزاً غالب در فرمان خود حَكِيماً دانا در آنچه فرمايد إِنَّا أَرْسَلْناكَ به درستى كه ما فرستاديم ترا شاهِداً گواه بر اقوال و افعال امت تو وَ مُبَشِّراً و مژده‌دهنده آنان را كه سكينه بر دلهاى ايشان نازل شده وَ نَذِيراً و بيم‌كننده مر آنان را كه گمان بد برده‌اند پس تو امت را بگوى كه فرستادن من جهت بيم و بشارت لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ براى آنست كه تصديق كنيد مر خداى را يعنى بگرويد به يگانگى او وَ رَسُولِهِ و تصديق كنيد فرستاده او را در دعوى كه مىكند وَ تُعَزِّرُوهُ و تقويت دهيد دين او را وَ تُوَقِّرُوهُ و بزرگ داريد فرمان او را وَ تُسَبِّحُوهُ و به پاكى ياد كنيد مر وى را يا نماز گذاريد براى او بُكْرَةً وَ أَصِيلًا بامداد و شبانگاه و گفته‌اند ضمير تعزروه و توقر و عايد به حضرت صلى اللّه عليه و سلّم است يعنى او را نصرت كنيد و تعظيم او بجا آريد كه تعظيم او به حقيقت تعظيم حق است كه إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي و تعظيم حضرت رسالت‌پناهى تعظيم امر الهى نيز هست و خود كه يا را دارد كه شرائط تعظيم او كما ينبغى بجا آرد بيت

در حريم سر تعظيم تو كس را راه نيست * وز كمال احتشامت هيچ عقل آگاه نيست .