قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١١٤٣

سورة محمد

اين جماعه آنانند كه مهر نهاده است خدا بر دل ايشان و پيروى كردند خواهش نفس خود را ( 16 )

47 / 17

و آنان كه راهياب شدند زياده كرد خدا ايشان را هدايت و عطا كرد بديشان تقوى ايشان را ( 17 )

47 / 18

منتظر نيستند مگر قيامت را كه بيايد بديشان ناگهان پس هر آئينه آمده است علامات قيامت پس از كجا باشد براى ايشان پند گرفتن ايشان وقتى كه بيايد قيامت به ايشان ، ( 18 )

47 / 19

پس يقين كن كه نيست هيچ معبود مگر خدا و طلب آمرزش كن براى گناهان خود و در حق مردان مسلمان و زنان مسلمان نيز و خدا مىداند جاى آمد و رفت شما و جاى ماندن شما ( 19 )

أُولئِكَ الَّذِينَ * آن گروه آنانند كه به حكم ازلى طَبَعَ اللَّهُ مهر نهاده است خداى عَلى قُلُوبِهِمْ بر دلهاى ايشان بنفاق و شك وَ اتَّبَعُوا و در پى رفتند أَهْواءَهُمْ هواى نفس خود را و به جهت آن تهاون مىكنند بكلام سيّد انام عليه الصلاة و السلام

وَ الَّذِينَ اهْتَدَوْا و آنان كه راه يافتند يعنى مؤمنان زادَهُمْ زياده مىگرداند استماع سخن پيغمبر عليه الصلاة و السّلام ايشان را هُدىً بصيرت و يقين وَ آتاهُمْ تَقْواهُمْ و مىدهد ايشان را آنچه مدد كند در ازدياد تقوى و دوام بر آن فَهَلْ يَنْظُرُونَ پس آيا انتظار مىبرند منافقان و كافران يعنى منتظر نيستند إِلَّا السَّاعَةَ مگر قيامت را أَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً كه بيايد بديشان ناگهان فَقَدْ جاءَ پس به درستى كه آمد و ظاهر شد أَشْراطُها علامتهاى آن چون مبعث پيغمبر عليه الصلاة و السلام و انشقاق قمر فَأَنَّى لَهُمْ پس از كجا باشد مر ايشان را إِذا جاءَتْهُمْ چون بيايد قيامت بديشان ذِكْراهُمْ پند گرفتن ايشان و توبه كردن يعنى چون روز قيامت بيايد تذكر و اتعاظ هيچ فائده ندهد فَاعْلَمْ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ يعنى چون سعادت موحدان و شقاوت مشركان و منافقان دانستى پس ثابت باش بر دانشى كه دارى به واحدانيت و دانسته كه معبود به حق نيست مگر خداى در حقايق سلمى آورده كه چون عالمى را گويند اعلم مراد به آن ذكر باشد يعنى ياد كن آنچه دانسته و در موضح آورده بدانكه هيچ ثوابى نيست برابر آنكه كسى كه گويد لا إله الا اللّه وَ اسْتَغْفِرْ و آمرزش طلب لِذَنْبِكَ براى ذنب خود و در معالم فرموده كه آن حضرت صلى اللّه عليه و سلّم مأمور شد به استغفار با آنكه مغفور است تا امت درين صورت سنت بوى اقتداء كنند و در تبيان آورده كه مراد آنست كه طلب عصمت كن ازو تا ترا از گناه نگاه دارد وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ و آمرزش طلب براى مردمان مؤمن و زنان مؤمنه و اين اكرامى است از خداى دربارهء اين امت كه پيغمبر صلى اللّه عليه و سلّم ايشان را بطلب آمرزش گناهان ايشان امر فرموده و از امام علام روح اللّه روحه منقول است كه حق سبحانه پيغمبر ص خود را امر كرد به استغفار گناهان امت و خلاف امر الهى از آن حضرت ص متصوّر نيست پس استغفار فرموده باشد و طلب آمرزش كرده حق تعالى از ان كريم‌تر است كه حبيب ص خود را فرمايد كه از من چيزى طلب و چون طلبد و عطا نكند پس معلوم مىشود كه امت را دولت آمرزش خواهد بود نظم

هرك را چون تو پيشوا باشد * نااميد از خدا چرا باشد

چون نشان شفاعت كبرى * يافت بر نام ناميت طغرى

امتان با گناهكاريها * به تو دارند اميدواريها

وَ اللَّهُ يَعْلَمُ و خداى مىداند مُتَقَلَّبَكُمْ جاى رفتن و گرديدن شما در دنيا وَ مَثْواكُمْ و آرامگاه و موضع قرار شما در عقبى يا مىداند و هرجا كه مىرويد در روز و هرجا كه مىباشد در شب .