قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١١٢

سورة آل عمران

3 / 30

آن روز كه حاضر يابد هركس آنچه عمل كرده است از نيكى و آنچه عمل كرده است از بدى دوست دارد كه كاش بودى در ميان وى و در ميان آن بدى مسافتى دور و مىترساند شما را خدا از خود و خدا بسيار مهربانست بر بندگان ( 30 )

3 / 31

اى محمد ص بگو اگر دوست مىداريد خدا را پس پيروى من كنيد تا دوست دارد شما را خدا و بيامرزد شما را گناهان شما و خدا آمرزندهء مهربانست ( 31 )

3 / 32

بگو فرمان بريد خدا را و پيغامبر را پس اگر روى گردانيد پس هر آئينه خدا دوست ندارد كافران را ( 32 )

3 / 33

هر آئينه خدا برگزيد آدم و نوح را و كسان ابراهيم و كسان عمران را بر عالمها در حالتى كه ( 33 )

3 / 34

اين جماعه نسلى بودند بعض آن پيدا شده از بعضى و خدا شنوا داناست ( 34 )

يَوْمَ تَجِدُ از روز كه بيابد كُلُّ نَفْسٍ هر كسى از عمل‌كنندگان ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ آنچه كرده باشد از نيكوئى مُحْضَراً حاضر گردانيده نزديك خود يعنى به بيند صحائف حسنات را وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ و آنچه كرده باشد از بدى تَوَدُّ دوست دارد آن نفس لَوْ أَنَّ بَيْنَها آنكه باشد ميان او وَ بَيْنَهُ و ميان آن عمل بد أَمَداً بَعِيداً اندازه دور يعنى نخواهد كه مطلقا عمل خود را ببيند وَ يُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ و حذر مىفرمايد خدا شما را از غضب و عقوبت خود در فتوحات آورده كه خداى شما را مىترساند از آنكه در ذات او تفكر كنيد بدين تاكيد رفع مناسبت مىكند ميان ذات خود و ذات خلق ، ما للتّراب و رب الارباب فرد

چه نسبت ذره را با عين خورشيد * چه دعوى خاك را با عالم پاك

وَ اللَّهُ و خدا رَؤُفٌ بِالْعِبادِ مهربان است با بندگان خود كه مبالغه مىكند در تحذير ايشان قُلْ إِنْ كُنْتُمْ بگو اى محمد اگر هستيد شما اى يهود و نصارى كه لاف سخن أنبياء اللّه و أحبّاؤه در عالم افگنده‌ايد و دعوى مىكنيد كه تُحِبُّونَ اللَّهَ دوست مىداريد خدا را فَاتَّبِعُونِي پس پيروى كنيد مرا يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ تا خداى شما را دوست دارد وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ و بيامرزد گناهان شما را وَ اللَّهُ غَفُورٌ و خدا آمرزنده است گناهان كسانى را كه بر متابعت من راسخ باشند رَحِيمٌ مهربانست بر ايشان به رحمت خاصه يا خطاب با قريشست كه مىگفتند كه ما بتان را براى خدا دوست مىداريم و به شفاعت ايشان نزديك خداى آسمان اميد داريم ايشان را گفت اگر حق را دوست مىداريد متابعت حبيب او را فرونگذاريد قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ بگو فرمان بريد خدا را در اوامر و نواهى وَ الرَّسُولَ و پيغمبر او را در احكام شرع فَإِنْ تَوَلَّوْا پس اگر برگردند و اعراض كنند از طاعت خدا و رسول فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرِينَ پس به درستى كه خدا دوست نمىدارد كافران را وضع مظهر در موضع مضمر دلالت بر آن مىكند كه تولى از طاعت خدا و رسول كفرست إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى آدَمَ به درستى كه خدا برگزيد آدم را كه پدر بشرست بتعليم اسما و سجده ملائكه و ابوّت انبياء و اصفياء وَ نُوحاً و نوح را به طول عمر و ترتيب سفينه و نسخ شريعت متقدمه وَ آلَ إِبْراهِيمَ و نفس ابراهيم ع را به خلّت و نجات از آتش نمرود و امامت آدميان و بناى خانه كعبه وَ آلَ عِمْرانَ و آل عمران را كه موسى و هارون ع بودند به رسالت و تكليم عَلَى الْعالَمِينَ بر عالميان زمان ايشان و گفته‌اند اين عمران پدر مريمست و آل او مريم و عيسى ع بوده‌اند كه خداى تعالى ايشان را برگزيده مريم را بتقدس و طهارت و عيسى را بكتاب و رسالت ذُرِّيَّةً و همچنين برگزيد فرزندان اين پيغمبران را بَعْضُها برخى از ايشان مِنْ بَعْضٍ از برخى زاده شده مراد اولاد پسنديده‌اند از آباى برگزيده وَ اللَّهُ سَمِيعٌ و خدا شنواست مر اقوال باطله يهود را كه گفتند كه نحن ابناء اللّه و احباؤه يا مزخرفات نصارى را كه نبيرهء عمران را ابن اللّه گفتند عَلِيمٌ داناست باغراض فاسدهء ايشان ازين مقالات آورده‌اند كه عمران نيكمردى بود از اولاد سليمان ع زنى داشت حنّه نام كه خواهر او در نكاح زكريا ع بود وقتى به بيت المقدس رسيده بود و در حالت توجه عبادت آنچه خوش داشت .

در خاطرش گذشت كه چه بودى كه مرا فرزند بودى و اينجا فرستادمى چون آبستن شد نذر كرد كه او را محرر گرداند براى خداى تعالى چون بزاد دخترى بود غمناك شد حق تعالى بر شكستگى دل او ترحم فرمود و دخترش كه مريم بود بعوض پسر قبول فرمود اين است كه حق از حكايت او مىفرمايد