قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١٠٩١

سورة الشورى

42 / 31

و نيستيد شما عاجزكننده در زمين و نيست شما را بجز خدا هيچ كارسازى و نصرت‌دهنده ( 31 )

42 / 32

و از نشانهاى او كشتيها است در دريا مانند كوهها ( 32 )

42 / 33

اگر خواهد بازدارد باد را پس ايستاده شود كشتيها بر پشت دريا هر آئينه درين مقدمه نشانها است هر صبركننده شكرگزارنده را ( 33 )

42 / 34

يا اگر خواهد هلاك كند اهل كشتيها را بسبب آنچه كردند و درمىگذراند از تقصيرات بسيار تا انتقام كشد ( 34 )

42 / 35

از ايشان و تا بداند آنان كه خصومت مىكنند در آيات ما كه نيست ايشان را هيچ مخلص ( 35 )

42 / 36

پس آنچه داده شد شما را از هر جنس كه باشد پس اندك بهره است از زندگانى دنيا و آنچه نزديك خدا است بهتر است و پاينده‌تر است براى آنان كه ايمان آورده‌اند و بر پروردگار خود توكل مىكنند ( 36 )

وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ و نيستيد شما اى كافران عاجزكنندگان خداى را از نفاذ امر يا از عذاب كردن مستحق فِي الْأَرْضِ در زمين وَ ما لَكُمْ و نيست شما را مِنْ دُونِ اللَّهِ بجز خداى مِنْ وَلِيٍّ هيچ دوستى كه كار سازد در دنيا وَ لا نَصِيرٍ و نه يارى كه بازدارد عذاب در عقبى وَ مِنْ آياتِهِ الْجَوارِ و از نشانهاى توانائى او كشتيهاى روان است فِي الْبَحْرِ در دريا كَالْأَعْلامِ مانند كوهها در عظمت إِنْ يَشَأْ اگر خواهد خداى يُسْكِنِ الرِّيحَ ساكن گرداند بادراكه سبب رفتن كشتى است و چون ساكن شود فَيَظْلَلْنَ پس گردند كشتيها رَواكِدَ ايستادگان عَلى ظَهْرِهِ بر پشت آب و اهل كشتى در گرداب اضطراب افتند إِنَّ فِي ذلِكَ به درستى كه در تسخير رياح و اجراى سفاين لَآياتٍ هر آئينه دلالت‌ها است لِكُلِّ صَبَّارٍ مر هر صبركننده را در كشتى شَكُورٍ سپاس‌دارنده بوقت خروج از كشتى أَوْ يُوبِقْهُنَّ يا اگر خواهد هلاك كند كشتيها يعنى اهالى آن را بِما كَسَبُوا بسبب آنچه كردند از معاصى وَ يَعْفُ و درمىگذراند عَنْ كَثِيرٍ از بسيارى گناهان اهل كشتى و گفته‌اند نجات مىدهد بسيارى را از غرق شدن پس اگر خواهد خلاص دهد مؤمنان را و اگر خواهد هلاك كند كافران را تا انتقام كشيده باشد از ايشان وَ يَعْلَمَ الَّذِينَ يُجادِلُونَ و تا بدانند آنها كه خصومت مىكنند فِي آياتِنا در دلائل قدرت ما كه در محل نزول بلا ما لَهُمْ نيست مر ايشان را مِنْ مَحِيصٍ هيچ گريزگاهى فَما أُوتِيتُمْ پس آنچه داده شده‌ايد مِنْ شَيْءٍ از چيزى كه تعلق بدين جهان دارند چون مال و فرزند فَمَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا پس آن برخوردارى زندگانى دنيا هست يعنى تا زنده‌ايد از ان تمتع مىگيريد وَ ما عِنْدَ اللَّهِ و آنچه نزديك خدا است از ثواب آخرت و نعيم بهشت خَيْرٌ بهتر است وَ أَبْقى و پاينده‌تر لِلَّذِينَ آمَنُوا براى آن كسانى كه گرويدند وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ و بر آفريدگار خود توكل مىكنند .