قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١٠٦٦

سورة المؤمن

40 / 79

خدا آنست كه آفريده براى شما مواشى را تا سوار شويد بر بعض آنها و بعض آنها را مىخوريد ( 79 )

40 / 80

و شما را در چهارپايان منفعتها است و تا برسيد سوار شده بر آنها به مقصدى كه در سينهء شما مستقر شده است و بر چهارپايان و نيز بر كشتيها برداشته مىشويد ( 80 )

40 / 81

و خدا مىنمايد شما را نشانهاى خود پس كدام يك را از نشانهاى خدا انكار مىكنيد ( 81 )

40 / 82

آيا سير نكرده‌اند در زمين تا بنگرند چگونه بود آخر كار آنان كه پيش از ايشان بودند بودند بيشتر از ايشان و زياده‌تر بقوّة و به نشانها در زمين پس دفع نكرد از ايشان آنچه مىكردند ( 82 )

40 / 83

پس وقتى كه آمدند پيغامبران ايشان با معجزها شادمان شدند به آنچه نزديك ايشان بود از دانش ( يعنى علم معاش ) و در گرفت ايشان را آنچه بدان استهزاء مىكردند ( 83 )

اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ خداى تعالى به حق آنست كه بيافريد لَكُمُ الْأَنْعامَ براى شما چهارپايان چون شتر و گاو و گوسفند لِتَرْكَبُوا تا سوار مىشويد مِنْها بعضى از ان را چون ابل و فرس وَ مِنْها تَأْكُلُونَ و بعضى را از ان مىخوريد چون غنم و برخى آن است كه قابليّت ركوب و اكل هر دو دارند چون بقر وَ لَكُمْ و مر شما راست فِيها مَنافِعُ در انعام منفعت بسيار چون شير و پشم و جز آن وَ لِتَبْلُغُوا و ايشان را آفريد تا برسيد عَلَيْها بركوب بر بعضى از ان حاجَةً فِي صُدُورِكُمْ به حاجتى كه در دلهاى شما است از سود او معامله وَ عَلَيْها و بر شتران در خشكى وَ عَلَى الْفُلْكِ و بر كشتيهاى در دريا تُحْمَلُونَ برداشته مىشويد وَ يُرِيكُمْ و مىنمايد خدا شما را آياتِهِ نشانهاى قدرت خود را فَأَيَّ آياتِ اللَّهِ تُنْكِرُونَ پس كدام آيت را از آيات قدرت يا از دلائل نبوت چون انشقاق قمر و اخبار از غيب انكار مىكنيد أَ فَلَمْ يَسِيرُوا آيا پس سير نكردند فِي الْأَرْضِ در زمين عاد و ثمود فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كانَ تا بنگرند كه چگونه بود عاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ سر انجام كار آنان كه پيش از ايشان بودند از امم پيشين كانُوا أَكْثَرَ مِنْهُمْ بودند بيشتر از ايشان از روى عدد وَ أَشَدَّ قُوَّةً و سخت‌تر از روى توانائى وَ آثاراً فِي الْأَرْضِ و افزون‌تر از جهت بازماندهاى ايشان در زمين از كوشكها و قلعها فَما أَغْنى عَنْهُمْ پس دفع نكرد عذاب را از ايشان ما كانُوا يَكْسِبُونَ آنچه بودند كه مىكردند از جمع مال و ترتيب سپاه فَلَمَّا جاءَتْهُمْ پس آن هنگام كه آمدند بديشان رُسُلُهُمْ پيغمبران ايشان بِالْبَيِّناتِ بمعجزات و دلالات فَرِحُوا شاد گشتند بِما عِنْدَهُمْ به آنچه نزد ايشان بود مِنَ الْعِلْمِ از دانش بزعم ايشان يعنى جهلى كه آن را علم نام نهاده بودند و مراد عقائد باطله و شبهات بىاعتبار ايشان است و گفته‌اند مراد علم مكاسب و تجارات است و يا علم طبايع و تنجيم كه به آن مباهى و مستظهر شده بانبياء و آيات ايشان استهزاء مىكردند لا جرم حق سبحانه ايشان را هلاك ساخته وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ و فروگرفت و محيط شد با ايشان جزاى آنچه به آن بانبياء ع عليه السلام استهزا و سخريه مىنمودند از عذاب گوناگون در دنيا و آنچه موعود است ايشان را در عقبى و به آن خواهند رسيد .