قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — الصفحة ١٠٠٥

سورة الصّافّات

37 / 109

سلام باد بر ابراهيم ( 109 )

37 / 110

همچنين جزا مىدهيم نيكوكاران را ( 110 )

37 / 111

هر آئينه وى از بندگان گرويدهء است ( 111 )

37 / 112

و بشارت داديم او را باسحاق پيغامبرى از شايستگان ( 112 )

37 / 113

و بركت داديم بر ابراهيم و بر اسحاق و از اولاد ايشان بعض نيكوكار است و بعض ستم‌كننده آشكار است بر خويشتن ( 113 )

37 / 114

و هر آئينه ما احسان كرديم بر موسى و هارون ( 114 )

37 / 115

و نجات داديم ايشان را و قوم ايشان را از اندوه بزرگ ( 115 )

37 / 116

و نصرت داديم ايشان را پس ايشان بودند غالبان ( 116 )

37 / 117

و داديم ايشان را كتابى واضح ( 117 )

37 / 118

و دلالت كرديم ايشان را راه راست ( 118 )

37 / 119

و باقى گذاشتيم بر ايشان ثناى نيك در پسينيان ( 119 )

37 / 120

سلام باد بر موسى و هارون ( 120 )

37 / 121

هر آئينه ما چنين جزا مىدهيم نيكوكاران را ( 121 )

سَلامٌ عَلى إِبْراهِيمَ سلام باد بر ابراهيم ع يا ما سلام مىگوئيم بر او كَذلِكَ همچنين نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ پاداش مىدهيم نيكوكاران را إِنَّهُ به درستى كه ابراهيم ع مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ از بندگان گرويدگان ماست وَ بَشَّرْناهُ بِإِسْحاقَ و مژده داديم او را يعنى ابراهيم عليه السلام را بعد از اسماعيل به فرزندى اسحاق نام نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ پيغمبرى از ستودگان وَ بارَكْنا عَلَيْهِ و بركت داديم بر ابراهيم ع وَ عَلى إِسْحاقَ و بر پسر او اسحاق ع كه از صلب او انبياى بنى اسرائيل عليهم السلام و غير ايشان چون ايوب ع بيرون آورديم وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِما و از فرزندان ايشان هر دو مُحْسِنٌ نيكوكارست در عمل خود بايمان و طاعت وَ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ و ستمكار است بر نفس خود بكفر و معصيت مُبِينٌ آشكارا ستم او يعنى از نسل او هم گرويدگان نيكوكار باشند و هم ناگرويدگان ستمكار وَ لَقَدْ مَنَنَّا و هر آئينه ما منت نهاديم عَلى مُوسى وَ هارُونَ بر موسى و هارون عليه السلام بر نعمت نبوّت وَ نَجَّيْناهُما و برهانيديم ايشان را وَ قَوْمَهُما و گروه ايشان را يعنى بنى اسرائيل را مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ از اندوه بزرگ يعنى از تغلب قبطيان و ايذا و آزار ايشان وَ نَصَرْناهُمْ و يارى داديم هر دو را با قوم ايشان فَكانُوا هُمُ پس بودند ايشان الْغالِبِينَ غلبه‌كنندگان بر اعادى وَ آتَيْناهُمَا و داديم موسى و هارون عليهما السلام را الْكِتابَ الْمُسْتَبِينَ كتابى پيدا و هويدا وَ هَدَيْناهُمَا و راه نموديم هر دو را الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ راهى راست رساننده به مقصود وَ تَرَكْنا عَلَيْهِما فِي الْآخِرِينَ و باقى گذاشتيم بر هر دو ثناى نيكو در ميان امتان بازپسين يا آنچه باقى گذاشتيم اين است كه گويند سَلامٌ عَلى مُوسى وَ هارُونَ سلام باد بر موسى و هارون عليهما السلام يا ما مىگوئيم سلام هر دو را إِنَّا كَذلِكَ به درستى كه ما همچنين نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ پاداش مىدهيم نيكوكاران را .