عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) ( 1382 ش ) — الصفحة ٣٧٢
راه يافتن به جهان آخرت و بهشت
به نظر مىرسد كه راه يافتن به دنياهاى بالايى كه روايات ، از آن سخن مىگويد و در زمان حضرت مهدى ( ع ) انجام مىگيرد مقدمه‌اى بر راه‌يابى وسيع‌ترى به آخرت و بهشت است . بنابراين رواياتى كه دربارهء رجعت و بازگشت عده‌اى از پيامبران و امامان ( ع ) به زمين و حكمرانى آنان بعد از مهدى ( ع ) سخن گفته و نيز آنچه را كه در آيات متعدد تفسير به « رجعت » شده است ، مراد از آن ، همين مرحله است و اعتقاد به رجعت هرچند از ضروريات اسلام و مذهب تشيع نيست ، يعنى عدم اعتقاد به آن ، انسان را از مذهب اهل بيت ( ع ) و از اسلام خارج نمىسازد ، امّا روايات مربوط به آن به حدّى زياد و مورد وثوق است كه موجب اعتقاد به آن مىگردد .
طبق برخى از روايات ، رجعت ، پس از حكومت حضرت مهدى ( ع ) و يازده مهدى ديگر پس از آن حضرت ، آغاز مىگردد چه اينكه امام صادق ( ع ) فرمود :
« همانا بعد از قائم يازده مهدى از فرزندان حسين ( ع ) از ما اهل بيت هستند » « 1 »
اينك به ذكر چند نمونه از روايات مربوط به رجعت بسنده مىكنيم :
امام زين العابدين ( ع ) در تفسير اين آيه « آن خدايى كه قرآن را بر تو فرض گردانيد ، البته تو را به جايگاه خود بازگرداند » فرمود :
« پيامبر شما به سوىتان رجعت نموده و بازمىگردد » « 2 »
ابو بصير گفت : امام باقر ( ع ) به من فرمود :
« مگر اهل عراق منكر رجعت هستند ؟ گفتم : آرى فرمود : آيا قرآن نمىخوانند : و روزى كه از هر امت دسته‌اى را برانگيزيم » « 3 »
در روايت ديگرى از امام صادق ( ع ) دربارهء آيهء ياد شده سؤال كردند ، حضرت فرمود :
( 1 ) - غيبت طوسى ص 229 . ( 2 ) - بحار ج 53 ص 56 . ( 3 ) - بحار ج 53 ص 40 .