مناسك حج ( به ضميمه ترجمه بعضى از مسائل حج تحرير الوسيله و 550 مسأله جديد ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٩

فصل ششم : بيتوته در منى

سيزدهم را درك كرد .

مسألهء 3 - چند طايفه‌اند كه واجب نيست در شبهاى يازده و دوازده و سيزدهم در منى بمانند :

اول : بيماران و پرستاران آنها و ديگر كسانى كه براى آنها مشقت داشته باشد ماندن به هر عذرى كه باشد .

دوم : كسانى كه ترس آن دارند كه اگر شب را بمانند ، مال آنها در مكه از بين مىرود به شرطى كه مال مُعْتَدٌ به باشد .

سوم : شبانهايى كه احتياج دارد حيوانات آنها به چرانيدن در شب .

چهارم : كسانى كه متكفل آب دادن به حجاج هستند در مكه .

پنجم : كسانى كه شب را در مكه بيدار باشند و به عبادت مشغول باشند تا صبح و كار ديگر جز آن نكنند مگر كارهاى ضرورى ؛ از قبيل خوردن و آشاميدن به قدر احتياج و تجديد وضو .

مسألهء 4 - كسى كه در احرام عمرهء تمتع از صيد و زن اجتناب نكرده ، بايد شب سيزدهم بماند و اين حكم اختصاص به احرام حج ندارد .

مسألهء 5 - مقدار شب كه واجب است در اين سه شب بيتوته كرد ، از اول شب است تا نصف آن ؛ پس كسى كه از غروب بيتوته كرد در منى تا نيمهء شب ، مانع ندارد بعد از آن بيرون برود ، و احتياط مستحب آن است كه پيش از طلوع وارد مكه نشود .

مسألهء 6 - كسى كه در اول شب بىعذر در منى نبود ، احتياط واجب آن است كه قبل از نيمه شب برگردد و تا صبح بماند .

مسألهء 7 - نيمهء شب را بايد از اول غروب تا طلوع آفتاب حساب كنند بنا بر احتياط واجب ، و احتياط آن است كه از مغرب شرعى حساب كنند .