غنا ، موسيقى ( عربي - فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٥

4 . إعلام الأحبّاء / سيد محمد هادي ابن سيد محمد ميرلوحي ( م 1113 )

يعنى : چهارم از محرمات آن است كه نصّ كرده است شرع بر حرام بودن آن عيناً ، همچو بت تراشى و امثال آن و خوانندگى كردن و تعليم آن و شنيدن آن و مُزدى كه زن خواننده از براى خوانندگى مىگيرد .

و در همين كتاب در موضع ديگر مىفرمايد كه :

وَ الغِناءُ حَرام يَفْسُقُ فاعِلُه ، وَهُوَ تَرجِيعُ الصَوْتِ وَمَدُّه ، وَكَذا يَفْسُقُ سامِعُه قَصْداً سواء كانَ في قرآنٍ أو شِعْرٍ . « 1 » يعنى : غنا حرام است . فاسق است فاعل غنا و اين غنا ، گردانيدنِ آواز است در حلق يا كشيدن آواز . و همچنين فاسق است كسى كه غنا بشنود از روى عمد ، خواه در قرآن غنا شود و خواه در شعر غنا شود .

فايده

اينكه علَّامه عليه الرحمة در غنا يك جا ترجيع و اطراب را اعتبار كرده همچنانكه در فصل اوّل اشاره به آن شد و بعد از اين هم تصريح به آن خواهد شد و در اينجا اكتفا به قيد ترجيع نموده ، مؤيّد آن است كه در پيشتر مذكور شد در تحريرِ محل نزاع در فصل دويم اين مختصر . و همين عالم نِحرير در كتاب تحرير مىفرمايد كه :

الغِناءُ حَرام وَهُوَ مَدُّ الصَوْتِ الْمُشْتَملِ عَلى التَرجيعِ الْمُطْرِبِ يَفْسُقُ فاعِلُه وَتُرَدُّ شَهادَتُه سواء كانَ في قُرآنٍ أو شِعْرٍ . « 2 » يعنى : غنا حرام است و آن عبارت است از مدّ صوتى كه مشتمل

« 1 » همان ، ج 2 ، ص 236 . « 2 » تحرير الأحكام ، ج 2 ، ص 209 ، كتاب الشهادات ، في صفات الشاهد .