اين است وهابيت . . . ( هذي هي الوهابية ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٥
عبد اللّه بن سعود
تردد كرده و مردم را به انجام دادن نماز ترغيب مىكنند كه اين روش تا به امروز هم در ميان سعوديها ادامه دارد و به مرور ايام دامنه آن گسترش يافته است ، مأموران باتوم به‌دست در خيابانها و بازارها گشت مىزنند و كسانى را كه ريششان را تراشيده‌اند تنبيه مىكنند و نيز مردمى را كه در روضه پيامبر و يا بقيع به قصد تبرك ، قبرها را لمس مىكنند و مىبوسند و يا امورى را كه وهابيها با آن مخالفند انجام مىدهند با عصا مىزنند ، حتى شنيده شده تا اين اواخر اشخاصى را كه در بيرون سيگار مىكشيدند اگرچه غريبه هم بودند مىزدند .
سعود از تاريخ 1218 ه ق تا سال 1229 در سرزمين نجد حكمرانى كرد .
عبد اللّه بن سعود
عبد اللّه بن سعود
پس از سعود پسرش عبد اللّه بن جاى او نشست اما عمويش عبد العزيز به هواى حكومت قيام نمود كه در نتيجه جنگ و ستيز بين خاندان سعودى درگرفت و آنها را دچار تشتت و پراكندگى ساخت .
در سال 1231 ه ق محمد على پاشا سپاهى به سرپرستى و رياست فرزندش ابراهيم پاشا آماده كرد . ابراهيم با اين سپاه رهسپار حجاز شد از آنجا به سمت نجد حركت كرد و آهسته‌آهسته پيش رفت تا در سال 1233 ه ق به شهر درعيه پايتخت وهابيها رسيد و اين شهر را پس از پنج ماه محاصره فتح كرده و حاكم آن عبد اللّه بن سعود را دستگير و به استانبول