الغدير ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٨٤
[ قصايد و منظومه‌هاى ادبا و دانشمندان نامى در تقدير از كتاب « الغدير » و مؤلَّف جليل القدر آن ]
4 - من چگونه در خور بزرگوارى تو ثنا و ستايش را بزرگ نمايم ، در حالى كه تو ، آقائى و بزرگى عرب را تجديد نمودى ؟ !
5 - اى عبد الحسين ، خداى . ببزرگوارى حسين عليه السّلام عالى ترين مرتبه را به تو عطا فرموده .
6 - اى مرد بزرگوار ، نيك كردار ، با شخصيّت ، اصيل :
7 - هلال آسمان كمال زمانى از افق عراق پنهان و از نظر ما مستور و ناپديد گشت .
8 - و از آنزمان كه پيك بشارت « الغدير » را آورد . هلال پنهان شده بار ديگر با چهرهء تابان خود نمايان گشت .
9 - در بامداد طلوع « الغدير » چشمانى را بر افكندى و بىفروغ نمودى - و براى گروهى شبهاى شادى و سرور را باز گرداندى و مهيّا ساختى .
10 - اين غدير . براى ما سرچشمه و شرب گاهى است كه براى دل تشنه مطبوع و گواراست .
11 - اين غدير . بخدايش قسم كه بر هر گوهر خالص برترى دارد .
12 - از كجا انواع گوهرهاى گرانبها و طلاهاى ناب مىتوانند همانند و همسنگ آن باشند ؟ !
13 - اين كتاب « الغدير » مجموعهء راهنمائى است كه بر نظاير خود برترى داشته و سرآمد همه آنها است .
14 - ما . « الغدير » را براى خود داروئى شفا بخش يافتيم كه هر گونه درد و رنجى را بر طرف ميسازد .
14 - « الغدير » خوانندهء خود را از هر كتاب ديگر بىنياز ميگرداند . با بهره مندى از آن بكتاب ديگر نيازى نيست .
16 - تو . ( مؤلف بزرگوار ) اگر به منظور نزديكى به حق اين كتاب را گرد آوردى . بر تو گوارا باد كه بزرگترين وسيلهء قرب به حق را يافتى .