الغدير ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٨٠
[ قصايد و منظومه‌هاى ادبا و دانشمندان نامى در تقدير از كتاب « الغدير » و مؤلَّف جليل القدر آن ]
7 - آنان با خدمات و مجاهدت خود اتهامات ناروا را از ساحت حقيقت زدودند و نهال مردانگى را با شهامت و از خود گذشتگى ، در كنار جويبار حقيقت غرس و بارور نمودند .
8 - اين مردان بزرگ خرّدهاى خود را با عباراتشان پيوند دادند و سخنان خود را از دل بيان كردند .
9 - مردم هر زمان از دو گروه بيرون نيستند ، گروهى ، با روشن بينى بحقيقت نگرانند ، و گروه ديگر ( بسبب حجاب عصبيّت ) ديدگانشان از بينش عاجز و بيمار است .
10 - و نيز در ميان مردم هر زمان دو دست بيش در كار نيست ، دستى كه از روى خرد بسوى حقيقت دراز است و دست ديگر بهر سوى كه سيم و زرى باشد متمايل است !
11 - هان ايمرد درست كار شرق ، تو با آهنگ ملكوتى ايات حقيقت و فضيلت را بجهان الهام كردى و جهان از الهام آسمانى تو دهان بنغمه سرائى گشود .
12 - با دست نيكوكار و هنرمند خود در سعادت را به روى شرق گشودى و روزگار با لبخند ستايش آميز بسوى تو اقبال نمود .
13 - ذهن و قوهء درك تو بسبب لطافت ، با لطف آسمانى پيوسته و چشم ستارگان بسوى تو نگران است .
14 - آسمان با لطافت ، دوست دارد كه تو را در بر گيرد ، بمانند روحى كه اشباح وجود را موجوديّت محسوس بخشد .
15 - بار پروردگارا ؛ تو منزّهى ، چه بسيار فراهم آورندهء مبانى حقيقت كه پديده‌هاى خود را در كانون سوزان و فروزان هدايت ذوب نمودند .
16 - اى نويسنده و صاحب قلم آزاد ، همين بلندى مقام تو را بس ، كه براى اهل هدايت عهده دار رسالت و پيك سعادت گشتى !
17 - چه بسيار دانشمندانى كه با نيروى انديشهء خود بر عالم هستى سرورى يافتند ، و چه بسيار گويندگانى كه با بانك رساى خود دلها را مسحور و شيفتهء خود نمودند !