الغدير ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٦٤

[ قصايد و منظومه‌هاى ادبا و دانشمندان نامى در تقدير از كتاب « الغدير » و مؤلَّف جليل القدر آن ]

جز پور برازندهء ( احمد ) بجهان كيست ؟

دلداده ز كف و إله و شيداى حقيقت

در يارى حق فاش و عيان تاخت بميدان

جان باخته نهراسد از اعداى حقيقت

بىمزد در اين راه بكوشيد و سرانجام

پيروز شد اندر ره احياى حقيقت

* * * بس پرده كه از چهره بدعت بفكندى

اى همره و همراز و هم آواى حقيقت

تا راه عيان گشت ز بيراهه و گرديد

مكَّار و مزوّر هله رسواى حقيقت

اين رمز « غدير » است كه چون معجزه گرديد

پاينده و جاويد ، مزاياى حقيقت

پس شاد زى از ياد مدام ايندم و ميدان

فردا است مقرّ تو به مأواى حقيقت

اين ترجمهء ( واحدى ) از ( آل جمال ) است

گل چيده ز گلزار مصّفاى حقيقت

8 - قصيدهء غراى ديگرى است از اديب فقيد گرانمايه مرحوم شيخ محمّد رضا خالصى كاظمى كه قسمتى از آن در اينجا نقل و ترجمه مىشود و علاقمندان بعلم و ادب را براى استفادهء از تمامى آثار نغز ايشان بمتن مجلد هفتم از « الغدير » راهنمائى مينمائيم :

انّ ( الامينىّ ) شئا من مضى

بسعيه المشكور بين الورى

آيات فضل اللَّه قد فصّلت

رتّلها في الناس من ابصرا

عيلم علم لم يزل مدّه

يطفح حتى اخجل الابحرا