الغدير ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٦٣

[ قصايد و منظومه‌هاى ادبا و دانشمندان نامى در تقدير از كتاب « الغدير » و مؤلَّف جليل القدر آن ]

در تيرگى باطل و اوهام نهان بود

شد جلوه گر آن طلعت زيباى حقيقت

آن شاهد مهروى نمايان ز « غدير » است

آرى ، بغدير آمده درياى حقيقت

گر با خردى راهنمائيش تو بپذير

اين راهبر اى طالب و جوياى حقيقت

مستورى و دشوارى وصلش سپرى شد

بنگر همه جا جلوهء مجلاى حقيقت

گرديد عيان ماه رخش - رغم حسودان

از كوشش مردانهء داناى حقيقت

بس تيشه كه بر ريشه اش از كينه عدو زد

برجا است همان ريشه و مبناى حقيقت

پيمان شكنىها بنمودند هزاران

چون راه نجستند به معناى حقيقت

از كينه و نادانى خود پرده كشيدند

بر چهر دلارا و سمن ساى حقيقت

واى از عصبيّت كه از آن جلوه گر آمد

رخسار مجازى بجهان جاى حقيقت

گشتند ز وجدان و ز انصاف گريزان

دادند ز كف ديدهء بيناى حقيقت

وين طرفه كه در جايگه غرّ و شرافت

از وجد بر افروخته سيماى حقيقت

شاد است كه دلداده او شيفتهء او است

كين سان شده او محو تجلَّاى حقيقت