گفتار معصومين ( ع ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٠
دوستى على عليه السلام :
خواهى رفت :
1 . نعمت را در معصيت خدا خرج نكن ، اين كار مثل اين است كه پولى از كسى بگيرى و خنجر بخرى و در شكم او فرو كنى ، با هر عضوى معصيت كنى همه از آن خداست ، عمر ، ثروت و . . .
2 . انسان گناه مىكند و خدا بردبار و حليم است و مجال توبه مىدهد ، خيال نكن كه گناه نكردى مغرور بشوى .
3 .
وأكْرِمْ كُلَّ مَن وَجَدْتَهُ يَذْكُرُنا . . .
كسانى كه به ما محبت دارند و فضايل ما را مىگويند ، محترم بشمار . به عنوان مثال اگر به فقير كمك مىكنى به خاطر شيعه بودن و محبّت ما اهل‌بيت باشد .
ما از عاقبت خود خبر نداريم ، و همه طالب حسن عاقبت هستند . شخصى نقل مىكرد در مشهد با سه نفر از بزرگان برخورد كردم و از هر كدام جداگانه پرسيدم : اگر همين حالا يك دعاى مستجاب داشته باشيد چه چيز از خدا مىخواهيد ؟ گفتند : از خدا مىخواهيم كه عاقبت ما را به خير كند .
گاهى مرگ هنگام طاعت مىآيد ، مثلًا سربه سجده مىگذارد و بلند نمىشود و گاهى مرگ هنگام معصيت مىآيد ، به عنوان مثال يك عمر در صف عزاداران است امّا آخر در حال شراب‌خوارى جان مىدهد .
دوستى على عليه السلام :
دوستى على عليه السلام :
رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد : « اگر تمام مردم دوستدار على بن ابيطالب مىشدند خداوند جهنّم را خلق نمىكرد » .
روزى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله با عدّه‌اى از مسلمانان بيرون مسجد نشسته بودند ، در اين هنگام چهار نفر سياه‌پوست ، تابوتى را به سمت گورستان مىبردند . پيامبر صلى الله عليه و آله به آنها فرمود : جنازه را بياوريد ، حضرت روى آن را گشود و فرمود : اى على اين شخص