گفتار معصومين ( ع ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٨
34 : كار و بىكارى
العاده‌اى داده شده و از سستى و تنبلى نهى شده است ، امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
« لا تَكسَلوا فى طَلَبِ مَعايِشِكُم ، فانّ آباءَنا كانوا يَركُضُونَ فيها و يَطلُبُونَها
؛ در تحصيل روزى تنبلى نكنيد ، زيرا پدران ما در اين راه مىدويدند و آن را طلب مىكردند » . « 1 »
و در جايى ديگر مىفرمايد : «
الكادُّ على عِيالِهِ كالمُجَاهِدِ فى سَبيلِ اللَّهِ
؛ كسى كه براى روزى خانوادهء خود ، تلاش مىكند ، مانند مجاهد در راه خداست » . « 2 »
حتّى دستور داده شده است كه مسلمانان صبح هر چه زودتر از خانه خارج شوند و به دنبال تأمين معاش براى زندگى بروند . « 3 »
از جمله كسانى كه دعايشان هرگز به استجابت نمىرسد ، كسانى هستند كه تنى سالم دارند و گوشهء خانه نشسته و تنها براى گشايش روزى دعا مىكنند . امام صادق عليه السلام مىفرمايد : خداوند به داوود عليه السلام وحى فرمود : اگر از بيت‌المال نمىخوردى و با دستت كار مىكردى ، البتّه نيكو بنده‌اى بودى ، حضرت فرمود : پس داوود عليه السلام چهل بامداد گريست ، آنگاه خداوند به آهن وحى كرد : براى بنده‌ام داود نرم شو . پس خداوند متعال ، آهن را در دست داوود نرم گردانيد . از آن پس داوود ، روزى يك زره مىبافت و آن را به هزار درهم مىفروخت .
پس ( در يك سال ) سيصد و شصت زره بافت و آن را به سيصد و شصت هزار درهم فروخت و بدين ترتيب از بيت‌المال بىنياز شد . « 4 »
امام باقر عليه السلام مىفرمايد : «
انّى لَأُبْغِضُ الرجُلَ أن يَكونَ كَسْلاناً عن أمرِ دُنياهُ ، وَ مَن كَسِلَ عَن أمرِ دُنياهُ فهُو عن أَمرِ آخِرَتِهِ أَكسَلُ
؛ من از مردى كه در كار دنيايش تنبل باشد متنفر هستم ، كسى كه در كار دنيا سهل‌انگار و تنبل باشد ، در كار آخرتش نيز چنين است » . « 5 »
( 1 ) من لا يحضره الفقيه ، ج 3 ، ص 157 ؛ وسائل الشيعه ، ج 12 ، ص 38 . ( 2 ) وسائل الشيعه ، ج 12 ، ص 43 . ( 3 ) همان مدرك ، ص 50 . ( 4 ) تهذيب الاحكام ، ج 6 ، ص 326 . ( 5 ) وسائل الشيعه ، ج 12 ، ص 37 .