گفتار معصومين ( ع ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٤١
3 . بردگى روح
و تشنگى است ، اين حالت روانى منشأ افسردگيها ، اندوه‌ها و غصّه‌هاى نامحدود مىشود و چنين انسان تشنه‌اى دائم به خيال آب ، چشم به سراب دارد .
على عليه السلام مىفرمايد : «
كَمْ مِنْ فَرِحٍ افضى به فَرَحُهُ الى حُزْنٍ مُخَلَّدٍ
؛ چه شادمانيهاى زيادى كه شادى آن به اندوه جاودانى ختم مىشود » . « 1 »
رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد : «
رُبَّ شَهْوَةِ ساعَةٍ تُورِثُ حُزناً طَويلًا
؛ چه شهوتهايى كه لذتش ساعتى بيش نيست ، امّا اندوهى طولانى در پى دارد » . « 2 »
3 . بردگى روح
3 . بردگى روح
انسانى كه زمام خود را به دست اعضا و جوارحش بسپارد ، به اسارت آنها در مىآيد .
على عليه السلام مىفرمايد : «
عَبْدُ الشَّهْوَةِ أسيرٌ لا يَنْفَكُّ أسْرُهُ
؛ بندهء شهوت ، اسيرى است كه هرگز از اسارت بيرون نيايد » . « 3 »
( 1 ) غررالحكم ، شمارهء 7395 . ( 2 ) بحارالانوار ، ج 77 ، ص 82 . ( 3 ) غررالحكم ، شمارهء 6966 .