گفتار معصومين ( ع ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٦
ج ) قناعت باعث آسايش خاطر و آرامش روان
الف ) قناعت باعث عزّت و سربلندى
الف ) قناعت باعث عزّت و سربلندى
فردى كه داراى مناعت طبع و عزّت نفس است ، در نزد همگان عزيز و سربلند است ، ولى كسى كه به مال ديگران چشم طمع داشت ، خود را اسير و ذليل ساخته و مردم با چشم حقارت به او مىنگرند .
امام على عليه السلام مىفرمايد : « آدمى را قناعت براى دولت‌مندى ، و خوش خلقى براى فراوانى نعمت‌ها كافى است » .
از امام على عليه السلام سؤال شد تفسير آيهء « فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً » « 1 » چيست ؟ فرمود :
قناعت است . « 2 »
ب ) قناعت ، مالى است تمام نشدنى و بىنيازى واقعى است
ب ) قناعت ، مالى است تمام نشدنى و بىنيازى واقعى است
رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد : «
الْقناعَةُ كنزٌ لايَفْنى
؛ قناعت گنجى است كه فانى نمىشود » . « 3 »
و همچنين مىفرمايد : «
القناعةُ مالٌ لايَنْفَدُ
؛ قناعت مالى است كه تمام نمىشود » . « 4 »
ج ) قناعت باعث آسايش خاطر و آرامش روان
ج ) قناعت باعث آسايش خاطر و آرامش روان
حضرت على عليه السلام مىفرمايد : « كسى كه به اندازهء كفايت از دنيا بهره‌مند باشد ، به آسايش دست يابد ، و آسوده خاطر گردد ، در حالى كه دنياپرستى كليد دشوارى ، و مركب رنج و گرفتارى است » . « 5 »
امام صادق عليه السلام مىفرمايد : « رسول خدا صلى الله عليه و آله در مقام دعا عرضه داشت :
اللّهُمَّ ارزُقْ مُحَمّداً وَآلَ مُحَمّدٍ وَ مْن احَبَّ مُحَمّداً و آلَ مُحَمَّدٍ الْعَفافَ والكَفافَ وَ ارْزُقْ مَنْ
( 1 ) نحل ، آيهء 97 . ( 2 ) نهج البلاغه ، كلمات قصار 229 . ( 3 ) مشكوة الانوار ، ص 132 . ( 4 ) ميزان الحكمه ، ج 8 ، ص 280 . ( 5 ) نهج البلاغه ، كلمات قصار ، 371 .