اخلاق اسلامى در نهج البلاغه ( خطبه متقين ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٥

گستردگى و تنگى رزق

اين بحث را نيز با حديثى از على ( عليه السلام ) به پايان مىرسانيم كه فرمود : « انّ الاشياء لمّا ازْدَوَجَتْ ازدَوَجَ الكَسَلُ والعَجْز فَنَتَجا بينهُما الفَقْر » « 1 » : « هنگامى كه در آغاز موجودات باهم ازدواج كردند ، تنبلى و ناتوانى هم با هم عقد زوجيت بستند ، پس فرزندى از آنها متولد شد به نام فقر ) .

مرحوم الهى در ذيل اين فراز (

فقسّم بينهم معايشهم ووضعهم من الدنيا مواضعهم

) گويد :

بناى عدل را ستوار بنهاد * به هركس هرچه لايق بود آن داد

چو خوش گفت آن سخن‌سنج حقيقت * ز ايزد بر روانش باد رحمت

جهان چون چشمو خطو خالو ابروست * كه هرچيزى به‌جاى خويش نكوست

چوخوش ترتيبى آن نظم‌آفرين داد * كه بر حسن نظامش آفرين باد

كيانى نظم امكان بىكم و كاست * چو طبق علم ربانى بياراست

ز تأثير سبب وآن‌گه مسبّب * مقامات خلايق شد مرتّب

( 1 ) . وسائل الشيعه ، جلد 12 ، صفحه 38 .