اخلاق اسلامى در نهج البلاغه ( خطبه متقين ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٢

خلاصه بحث هدف آفرينش

كه آنان را محبت در دل افكند * به جان جز مهر جانان گفت مپسند

كه آنان را به دانايى ورادى « 1 » * به علم عشق بخشيد اوستادى

كه كرد آن عندليبان را به گلزار * نكو فكر و نكو ذكر و نكوكار

بر آنان از كه بىنيرنگ و تدبير * نصيب پارسائى گشت تقدير

بگو در صبح و شام و گاه و بىگاه * چه باشد كار آن ياران آگاه

بگو اوصاف آن پاكان كه و چويند * بستن در اين جهان وز دل برونند

بگو چون با خدا با خلق چونند * چگونه از برون چون از درونند

يكايك شرح حال نيكوان گو * بيفكن پرده خوش زين راز نيكو

تويى چون كاشف سر نهانى * بيار از عشقبازان داستانى

برون از گنج خاطر ريز گوهر * چه باشد از حديث عشق خوشتر

* * * سپس در ذيل

( فتثاقل ( عليه السلام ) عن جوابه ثم قال ( عليه السلام ) : يا همّام اتق اللّه واحسن فان اللّه مع الذين اتقوا والذين هم محسنون فلم يقنع همّام بذلك القول )

گويد :

گران آمد على را كاندر آغاز * سخن گويد گشايد پرده زين راز

ز ياقوت لب آتش برفروزد * دل خامش در آن آتش بسوزد

و ليكن گفتش از دستور بارى * برو نيكى كن و پرهيزكارى

كه ايزد يار هر پرهيزكار است * به نيكوكار مردان نيز يار است

چو شه بر كشتى بىلنگرش تاخت * ز موج عشق سرگردان‌ترش ساخت

فزود از آتش عشقش به دل تاب * نشد آن تشنه از يك جام سيراب

امير خويش را بگرفت دامن * به عجز و لابه كاى داراى خرمن

( 1 ) . راد : بخشنده ، جوانمرد . . . به معنى حكيم و خردمند نيز گفته شده است ( فرهنگ عميد ) .