اخلاق اسلامى در نهج البلاغه ( خطبه متقين ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢٥

اخلاص در قرائت قرآن

سپاه شوق را دلدار سازد * كُمِيت عقل را رهوار سازد

نفوس پاك آن پرهيزكاران * بِوَجد آرد چو بلبل در بهاران

كه گوئى در بهشتند آرميده * ز دلهاشان گل رضوان دميده

الهى آتش عشقم برافروز * بلطف خويش بختم ساز فيروز

به لطف خود چو آن آزاد مردان * دلم روشن بنور شوق گردان

و نيز در ذيل ( واذا مروا باية فيها تخويف اصغوا اليها مسامع قلوبهم و ظنّوا انّ زفير جهنم و شهيقها فى اصول آذانهم ) چنين مىسرايد :

بر آن آيات پر تخويف دلدار * چه بگشايند گوش عقل هشيار

تو گوئى بشنوند افغان دوزخ * زفير از شعله سوزان دوزخ