اخلاق اسلامى در نهج البلاغه ( خطبه متقين ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٥٦

اهميت قرآن

همى گفتا الهى يا الهى * مرا بر آسمانت نيست راهى

تو آگاهى فراز آسمان چيست * فروزان ماه و تابان اختران چيست

گهرهائى بود رخشان كواكب * و يا روشن چراغى نجم ثاقب

كه بنشاند اين بتان بر طاق مينا * در آنان كرد حيران چشم بينا

سروش غيب گفتش ناگهانى * خدا بين شو زنقش آسمانى

در اين آئينه حسن يار پيداست * به چشم جان رخ جانان هويداست

هزاران كشتى نور است تابان * در اين درياى بى ساحل شتابان

همه مجبور عشقند اين قوافل * شتابان كو به كو منزل به منزل