اخلاق اسلامى در نهج البلاغه ( خطبه متقين ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٦

زينت و تجمل از نظر اسلام

آدمى را تشكيل مىدهند ، و معتقدند زيبائيهاى ادبى ، شعرى ، صنايع ظريفه و هنر به معنى واقعى همه مولود اين حس است با وجود اين چگونه ممكن است ، يك قانون صحيح ، اين حسّ اصيل را در روح انسان خفه كند ، و عواقب سوء عدم اشباع صحيح آن را ناديده بگيرد .

لذا در اسلام استفاده كردن از زيبائيهاى طبيعت ، لباسهاى زيبا و متناسب ، به كار بردن انواع عطرها و امثال آن ، نه تنها مجاز شمرده شده ، بلكه به آن توصيه و سفارش نيز شده است ، و روايات زيادى در اين زمينه از پيشوايان مذهبى در كتب معتبر نقل شده است .

به عنوان نمونه در تاريخ زندگانى امام حسن مجتبى ( عليه السلام ) مىخوانيم ، هنگامى كه : به نماز برمىخواست ، بهترين لباسهاى خود را مىپوشيد ، سؤل كردند ، چرا بهترين لباس خود را مىپوشيد ؟ فرمود

: « انّ اللّه جميل يحب الجمال ، فاتجمل لربّى و هو يقول خذوا زينتكم عند كلّ مسجد » :

« خداوند زيبا است و زيبائى را دوست دارد و به همين جهت من لباس زيبا براى راز و نياز با پروردگارم مىپوشم ، و هم او دستور داده است كه زينت خود را به هنگام رفتن به مسجد برگيريد » . « 1 »

در حديث ديگرى مىخوانيم كه : يكى از زاهدان ربانى بنام « عباد بن كثير » با امام صادق ( عليه السلام ) روبرو شد ، در حالى كه امام ( عليه السلام ) لباس نسبتاً زيبائى بر تن داشت به امام گفت : تو از خاندان نبوتى و پدرت ( على ( عليه السلام ) ) لباس بسيار ساده مىپوشيد ، چرا چنين لباس جالبى بر تن تو است ؟ آيا بهتر نبود كه لباسى كم اهميت‌تر از اين مىپوشيدى ؟ امام فرمود : واى بر تو اى عباد !

« مَنْ حرّم زينَةَ الله الّتى اخْرج لعباده و الطيبات مِن الرزق » :

« چه كسى حرام كرده

است زينتهائى را كه خداوند براى بندگانش آفريده و روزيهاى پاكيزه را » . . . « 2 » و روايات متعدد

( 1 ) . وسائل الشيعه ، جلد 3 ، ابواب احكام الملابس . ( 2 ) . وسائل ، جلد 3 ، ابواب احكام الملابس ، باب 7 ، صفحه 4 .