اخلاق اسلامى در نهج البلاغه ( خطبه متقين ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٩
سخنى از ابن ميثم شارح نهج‌البلاغه :
آن خواهد شد به قول مولى على ( عليه السلام ) بايد گفت :
اشْدُدْ حَياز يمك للموت * فانّ الموت لاقيك ولا تَجْزَع من القتل
اذا حلّ بواديك « 1 »
( اى على ) كمربندهاى خود را براى مرگ محكم كن ، چون حقاً مرگ تو را خواهد رسيد و از كشته شدن مهراس ، در آن هنگام كه در سرزمين تو فرود آيد .
به واسطه عدم خوف و اشتياق درونى به ملاقات الهى است كه اميرالمؤمنين على ( عليه السلام ) مىفرمايد :
« والله لابُن ابيطالب آنَسُ بالموت مِنَ الطِفل بثدى امِّه » « 2 » :
« سوگند به خداكه همانا فرزند ابيطالب انسش به مرگ بيشتر از انس كودك به پستان مادرش است » .
اين جمله از فقرات خطبه‌اى است كه آن حضرت بعد از رحلت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) ايراد فرموده است در وقتى كه زبير و ابوسفيان و جماعتى از مهاجرين گرد آن حضرت جمع شده و آن حضرت را به قيام تحريك مىنمودند « 3 » ظاهرى و رياست دنيوى بود آگاه شده و در خطبه‌اش فرمود : هنوز موقعيت حكومت الهى براى من زمينه پيدا نكرده و راه هموار نشده و مانند لقمه‌اى است كه گلوگير و يا مانند ميوه‌اى است كه در غير موقع رسيدن آن را از درخت بچينند ، من براى برداشتن تاج مفاخرت و غرور دنيا حكومت نمىكنم و براى حرص به مملكت دارى حاكم نمىشوم و تقيه سكوت من هم بر اساس خوف از مرگ نيست .
آرى اين علاقه بود كه در شب 19 ماه رمضان با ضربه خوردن على
( 1 ) . اسد الغابة ، جلد 4 ، صفحه 35 . ( 2 ) . نهج‌البلاغه ، فيض و صبحى صالح ، خطبه 5 . ( 3 ) . شرح ابن ابى الحديد ، جلد 20 جلدى ، جلد 1 ، صفحه 218 تا 219 .