اخلاق اسلامى در نهج البلاغه ( خطبه متقين ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٥

دو سرمايه بزرگ انسان

فرادادى چوگوش خود دراين باغ * كه هم‌بلبل به‌گفتاراست هم‌زاغ

ز بلبل نغمه عشاق بنيوش * نه بر زاغ مخالف ساز كن گوش

سخن بشنو ز وحى آسمانى * كه مر جانراست عمر جاودانى

چو قرآن بحر بىپايان عرفان * يكى گنجينه شايان عرفان

سخن سنجى كه علمه البيان است * گهر آويز گوش عقل و جانست

كتاب علم ربانى است قرآن * ظهور سر سبحانى است قرآن

به پيش حكمت قرآن احمد * كه زد بر مخزن اسرار سرمد

ميار افسانه اشراق و مشاء * كه شب بود اين جهان وقوم اعشاء

به غير از علم قرآن هرچه گويند * شبان تيره در بيراهه پويند