ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٢

[ آيهء ( 134 - 124 ) ماجراى حضرت ابراهيم ]

الْمَصِيرُ ) : ( خداى متعال فرمود : به آنها هم كه ايمان نياورند و كافر شوند چند صباحى روزى مىدهم و آنان را بهره‌مند مىسازم و سپس بسوى عذاب دوزخ كه بد بازگشتگاهى است روانشان مىكنم ، روانه كردنى از روى اضطرار و بيچارگى ) و اين امر مزيد به جهت كرامت بيت اللّه الحرام است و در مقابل اين بهره‌مندى به زودى ، افزونتر از عذاب آتش بهره‌مند خواهند شد ، ( وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقى ) « 1 » ، ( و آخرت براى پرهيزكاران نيكوتر است ) .

( 127 ) ( وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْراهِيمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إِسْماعِيلُ ) : ( و زمانى كه ابراهيم و اسماعيل پايه‌هاى خانهء خدا را بالا مىبردند ) قواعد جمع قاعده است و آن قسمتى از بناست كه روى زمين قعود دارد ، يعنى مىنشيند و باقى بنا بر آن مستقر مىشود و اينجا منظور از قواعد و برافراشتن آن ، بر پا كردن همه بنا است ، ( رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ) : ( پروردگارا اين خدمت اندك را از ما بپذير ، همانا كه تو شنوا و دانايى ) اين دعائى از جانب ابراهيم و اسماعيل عليه السّلام بود و آيه حكايت اين دعا است و لازم نيست كلمه گفتند را در تقدير بگيريم ، چون زبان حال آن دو است گويا حال آن دو بزرگوار مجسّم مىشود كه گويا مشاهده مىشوند كه مشغول برافراشتن كعبه هستند و صدايشان به گوش مىرسد كه با نهايت خشوع مىگويند : خدايا عمل اندك ما را بپذير كه تو شنواى دعاى ما و داناى نيّت ما هستى .

( 128 ) ( رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ ) : ( پروردگارا ما را دو مسلمان براى خود بگردان و از ذريّه ما نيز امّتى مسلمان براى خودت قرار ده ) اسلام اولين مراتب بندگى است و اين چيزى است كه از لفظ آن به ذهن متبادر مىشود و البته اسلام داراى مراتب و درجاتى است و مراد آنها در اينجا اعلى مرتبهء عبوديت و بندگى

( 1 ) - سوره نساء ، آيه 77 .