ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٤

[ آيهء ( 82 - 75 ) ريشهء مادى عقايد يهود ]

روزى به ما نمىرسد ) پس ما گروه برگزيدهء الهى هستيم و ما پسران خدا و مورد علاقه او هستيم ، پس هرگز ما را در آتش جاودانه نمىكند ، ( قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللَّهِ عَهْداً فَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ عَهْدَهُ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ ) : ( بگو اى پيامبر آيا از خدا در اين مورد عهدى گرفته‌ايد ؟ كه چون خدا وعدهء خود را خلاف نمىكند اينچنين مطمئن هستيد و يا آنكه بر عليه خدا چيزى مىگوييد كه علمى بدان نداريد ) و اين را با جسارت و جرأت بر خدا نسبت مىدهند ، پس كجاست آن عهدى كه ادّعا مىكنيد ، بلكه شما بين دو امر قرار داريد ، يا دروغ مىگوئيد و يا از روى جهل چيزى را به خدا نسبت مىدهيد .

( 81 ) ( بَلى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَ أَحاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ ) : ( بله كسى كه گناه كند و آثار گناه بر او احاطه پيدا نمايد ) ، خطيئه به معناى آن حالتى است كه بعد از ارتكاب عمل زشت و استمرار آن بدون ترس يا استغفار يا توبه ، براى نفس انسان حاصل مىشود ، پس احاطه پيدا كردن خطيئه موجب قطع تمام راههاى نجات و هدايت مىشود ، ( فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ ) : ( پس اين چنين كسانى اهل آتشند و در آن جاودانه خواهند بود ) لذا آنچه موجب جاودانگى در آتش مىشود همانا خاضع نشدن در برابر حق و عدم كناره‌گيرى از گناه و توبه كردن از آنست و احاطه خطيئه هم فقط در مورد كسى فرض مىشود كه مشرك و يا كافر باشد .

( 82 ) ( وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ ) : ( و كسانى كه ايمان آورده و عمل شايسته انجام دهند ) همانا از مقتضيات ايمان آن است كه اعمال شايسته از انسان صادر شود و از قلب او اعمال نيك بجوشد ، ( أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيها خالِدُونَ ) : ( آنان اهل بهشت هستند و در آن جاودانند ) و همانا شرطى براى خلود در بهشت ذكر شده است كه آن هم ايمان و عمل صالح است .