ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٢

[ آيهء ( 169 - 153 ) گفتار يهود دربارهء عيسى و ردّ آن ]

بن الحسين آن را برايم نقل كرد و در پاسخ گفت : به خدا سوگند كه از سرچشمه‌اى زلال گرفته‌اى .

و در تفسير در المنثور از ابن منذر و او از شهر بن حوشب عين اين روايت آمده است ، منتها به صورتى ديگر كه با گفتار ما در مورد تفسير آيه تطبيق مىكند و در آن روايت مىگويد ، هيچ يهودى يا نصرانى نيست ، مگر آنكه هنگام مرگش ملائكه او را از پشت و رو مىزنند و مىگويند : اى خبيث تو بودى كه مىپنداشتى مسيح را كشته‌اى ؟ او بندهء خدا و روح او بود و آنگاه آن شخص به عيسى عليه السّلام ايمان مىآورد ، امّا اين ايمان در آن هنگام سودى به حال او ندارد . . . ( و اللّه اعلم بحقائق الامور ) .

( 160 ) ( فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَ بِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيراً ) : ( و به خاطر ظلمى كه از ناحيهء همين‌ها كه در يهوديّت تعصّب ورزيدند سر زد ، ما چيزهايى را كه قبلا برايشان حلال و طيّب بود بر آنان حرام كرديم و نيز به خاطر اينكه با تلاش بسيار از راه خدا جلوگيرى مىكردند ) مراد از ظلم مورد نظر ، بعضى از مظالم فجيع است كه باعث گرديده پاره‌اى از طيّبات بعد از حلال بودنش بر آنها حرام شود ، همچنين بواسطه رويگردانى مكرّر آنها از راه خدا از قبيل ربا خوارى و مظالم ديگر و نيز بواسطه اينكه مردم ديگر را نيز از ايمان آوردن و سلوك روش الهى منع مىكردند ، خداوند طيّبات را بر آنها حرام كرد .

( 161 ) ( وَ أَخْذِهِمُ الرِّبَوا وَ قَدْ نُهُوا عَنْهُ وَ أَكْلِهِمْ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ وَ أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ مِنْهُمْ عَذاباً أَلِيماً ) : ( و بواسطه ربا گرفتن ايشان در حالى كه از آن نهى شده بودند و بواسطه خوردن به ناحقّ اموال مردم ، ما براى كافران عذابى دردناك آماده كرده‌ايم ) پس يهود بواسطهء اين اعمال كفر آميز مثل ربا خوارى و مال مردم خوردن از ناحيهء خداى متعال مستوجب دو كيفر شدند : يكى دنيايى و عمومى كه عبارت بود از