ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٣

[ آيهء ( 42 - 36 ) مسأله توحيد عملى و سفارش به انفاق ]

( 40 ) ( إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ مِثْقالَ ذَرَّةٍ ) : ( و خداوند به اندازه سنگينى يك ذرّه ظلم نمىكند ) ( مثقال ) به معنى وزن و ( ذرّه ) به معناى كوچكترين مورچهء قرمز است يا به معناى تك غبارى كه در هوا معلق است و از شدّت كوچكى به چشم ديده نمىشود ، ( وَ إِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضاعِفْها وَ يُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْراً عَظِيماً ) : ( و اگر عمل آنان حسنه باشد ، خدا آن را دو چندان مىكند و از ناحيهء خود اجرى بزرگ مىدهد ) پس اگر ايمان بياورند و انفاق كنند خداوند نسبت به آنها آگاه است و به اندازه مثقالى ظلم نمىكند و اجر آنان را ضايع نمىگرداند و پاداش آنها را مهمل نمىگذارد ، بلكه اگر حسنه‌اى باشد ، پاداش آن را مضاعف مىدهد .

( 41 ) ( فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً ) : ( و اكنون كه ايمان نياورند ، چه حالى خواهند داشت زمانيكه از هر امّتى گواهى بياوريم و تو را نيز به عنوان گواه بر اين امّت حاضر سازيم ؟ ) شهادت يعنى حسّ و رؤيت و حضور در اينجا خطاب به پيامبر مىفرمايد كه تو بر تمام شاهدان اعمال ، شاهد هستى و معناى شاهدين اعمال در تفسير سوره بقره آيه ( لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ ) « 1 » ، گذشت .

( 42 ) ( يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ عَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الْأَرْضُ وَ لا يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثاً ) : ( در آن روز كسانى كه كفر ورزيدند و رسول را نافرمانى كردند ، آرزو مىكنند اى كاش با خاك يكسان شده بوديم و پيام خدا را كتمان نمىكرديم ) معناى عصيان بر رسول نافرمانى از دستورات رسول خداست ، دستوراتى كه از مقام ولايت آن جناب صادر مىشود و نافرمانى خداى تعالى در احكام شريعت مىباشد و ( لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الْأَرْضُ ) كنايه از مردن و هيچ و پوچ شدن است ، چون آنها در

( 1 ) - سوره بقره ، آيه 143 .