ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٨

[ آيهء ( 200 - 190 ) گفتار اهل يقين و مناجات ايشان و سفارش به اهل ايمان ]

آورديم ) ، آن منادى رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم است كه مردم را به سوى ايمان ندا كرد و در باطن كلمهء ايمان همهء معارف الهى نهفته است و آن نداى پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم را لبيك گفتند ، و دعوت حق را اجابت كردند ، تا از گناهان و بديها و مردن در حال كفر و گناه برهند و به آمرزش و رحمت و بهشت خدا راغب گرديدند ، ( رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ ) : ( اى پروردگار ما ، گناهان ما را بيامرز و بديهاى ما را بپوشان و هنگام مرگ ما را با نيكان محشور گردان ) ، در اينجا مؤمنان طلب وفاى وعدهء الهى شامل آمرزش و رحمت را نمودند كه رسول خدا به اذن پروردگار آن را براى مؤمنان ضامن شده بود .

( 194 ) ( رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِكَ وَ لا تُخْزِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ ) : ( پروردگارا آنچه را به رسولانت وعده داده‌اى به ما عطا كن و ما را در روز قيامت محروم مكن ، همانا تو خلف وعده نمىكنى ) ، يعنى خدايا آن وعده‌اى كه بر رسولانت حمل كردى و رسولان هم آن وعده را از جانب تو ضمانت كردند ، در حقّ ما منجّز گردان و وعدهء خود را خلف نكن كه اگر چنين كنى در قيامت بيچاره و محروم مىشويم ، براستى كه تو هرگز خلف وعده نخواهى كرد ، از آيات بالا اين معنا روشن مىشود كه صاحبان مناجات فوق اعتقاد به خدا و روز جزا و مسألهء نبوّت انبياء را اجمالا از راه نظر كردن به آيات آسمانى و زمينى بدست آوردند و ايمان به جزئيات احكام اسلام را از راه ايمان به رسالت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم كسب نمودند ، پس آنان بر اساس حكم فطرت بر طريق فطرت گامى برمىدارند و هر حكمى كه رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم بنمايد شنيده و اطاعت مىكنند .

( 195 ) ( فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لا أُضِيعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ ) : ( پس پروردگارشان دعاى آنان را اجابت نمود كه البته من عمل هيچ