ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٣

[ آيهء ( 164 - 156 ) عفو از مردم و مشورت با آنان ]

پيامبر به خدا يا مردم خيانت كند ، زيرا خائن به ناچار روزى به ملاقات پروردگارش مىشتابد و سزاى خيانتش را به زودى دريافت مىكند ، ( ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ ) : ( آنگاه هر نفسى بدانچه عمل كرده بطور كامل جزا داده مىشود و به آنها ستم نخواهد شد ) ، پس هر كس ، هر خوبى يا بدى مرتكب شود در قيامت آن را به طور تمام و كمال دريافت مىكند و به او ظلمى نمىشود .

( 162 ) ( أَ فَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَ اللَّهِ كَمَنْ باءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ ) : ( آيا كسى كه با ايمان در راه رضاى خدا گام بردارد ، مانند كسى است كه با كفر راه غضب را پيمايد ؟ منزلگاه او جهنّم است و چه بد جايگاهى مىباشد ) ، موازنه بين ارزشهاى حقيقى است كه قلب مؤمن متوجه به آنهاست و او همّ و غمّى جز رضاى خدا ندارد و بين كسى كه از هواهاى نفسانى خودش پيروى مىكند و در جستجوى مال دنياست و ابدا توجّهى به رضاى خدا ندارد .

البته چنين كسى مورد ناخشنودى و غضب خداوند قرار مىگيرد و جزاى او جز آتش جهنّم نخواهد بود و آن بد جايگاهى است .

( 163 ) ( هُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِما يَعْمَلُونَ ) : ( آنها داراى درجات متفاوتى در نزد خدا هستند و خدا به آنچه مىكنند آگاه است ) ، هر كس به درجه‌اى كه استحقاق آن را دارد مىرسد و هيچ عملى از خدا مخفى نمىماند .

( 164 ) ( لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ ) : ( به تحقيق خدا بر اهل ايمان منّت نهاد كه رسولى از خودشان در ميان آنان برگزيد كه بر آنها آيات خدا را بخواند و نفوسشان را از بديها پاك گرداند و به آنها احكام كتاب و شريعت