ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٩

[ آيهء ( 60 - 35 ) ماجراى مريم و ولادت يحيى و عيسى عليه السّلام ]

مىشود ) ، كلمهء ( خلقت ) به معناى جمع آوردن اجزاى چيزى است كه قرار است خلق شود ، نه آنكه به معناى بوجود آوردن از عدم باشد ، پس ايرادى ندارد كه عيسى عليه السّلام خلق را به خودش نسبت دهد و از طرف ديگر چون مىفرمايد : به اذن پروردگار در او مىدمم و آن زنده مىشود ، پس در واقع اين پروردگار است كه روح حيات را در آن مىدمد ، ( وَ أُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ ) : ( و كور مادر زاد و برص را شفا مىدهم ) ، ( اكمه ) يعنى كسى كه از مادر بدون چشم متولّد مىشود و ( ابرص ) به معناى مرض پوستى يا جذام است كه غالبا منجر به كورى مىگردد ، ( وَ أُحْيِ الْمَوْتى بِإِذْنِ اللَّهِ ) : ( و مرده را به اذن خدا زنده مىكنم ) پس همه اين آيات معجزه آسا مستند به خداى تعالى و اذن اوست و عيسى عليه السّلام در انجام هيچ يك از امور استقلالى نداشته است و اين تكرار و تذكر به ( اذن اللّه ) براى اشاره به اين مطلب مىباشد كه مبادا مردم دربارهء او توهمّ استقلال يا الوهيّت بكنند ، امّا با اين همه بسيارى از مردم گمراه شدند و دربارهء او توهّم الوهيّت نمودند ، ( وَ أُنَبِّئُكُمْ بِما تَأْكُلُونَ وَ ما تَدَّخِرُونَ فِي بُيُوتِكُمْ ) : ( و بدانچه مىخوريد و آنچه در خانه‌هايتان ذخيره كرده‌ايد ، شما را خبر مىدهم ) ، اين جمله اخبار غيبى است كه مختص به خدا و رسولان اوست كه به آنها وحى نموده و ( انباء ) را مقيد به اذن خدا نكرد ، چون خبر دادن ، غير از خلق و زنده كردن و شفا دادن است كه حقيقتا فعل خداست ، چون خبر دادن فعل خداى تعالى و لايق به ساحت قدس او نيست ، بنابراين فقط اين معجزه را مقيّد به اذن خدا ننمود ، ( إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ) : ( و در اين معجزات آيت و نشانه‌اى است براى شما ، اگر مؤمن باشيد ) يعنى اگر در ادعاى خود مبنى بر ايمان صادق هستند .

( 50 ) ( وَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْراةِ ) : ( و نيز در حالى كه تورات را تصديق مىكنم ) يعنى آنچه را خداوند از تورات به او تعليم داده بود تأييد و تصديق مىنمود نه توراتى را كه در دست يهود موجود بود ، ( وَ لِأُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِي حُرِّمَ عَلَيْكُمْ ) : ( و