ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢١

[ آيهء ( 18 - 10 ) مظاهر دنيوى و دلبستگى به آنها و اوصاف مؤمنين و مسأله توحيد ]

مىكند و حبّ مال در او رسوخ مىنمايد امّا كافران و مخصوصا يهوديان در پندار خويش به خطا رفته و مىپندارند اموال و اولادشان آنها را از خدا بىنياز مىكند ، ( وَ أُولئِكَ هُمْ وَقُودُ النَّارِ ) : ( و اينان آتش زنه و هيزم دوزخ هستند ) يعنى حصر را مى رساند و تكذيب كنندگان از كفّار ، اصل در عذاب ، و افروخته شدن آتشند و ديگران به آتش آنها مىسوزند .

( 11 ) ( كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ) : ( مانند عادت و سيرهء آل فرعون و امّتهاى قبل از ايشان . . . ) ( دأب ) يعنى روش دائمى و سيره و منظور از ( الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ) كسانى هستند كه در عناد و كفر به آنها شباهت داشته‌اند ) ، ( كَذَّبُوا بِآياتِنا فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ ) ( كه آيات خدا را تكذيب نمودند و خدا به جرم گناهشان آنان را بگرفت ) اين جمله ( كذبوا باياتنا ) منظور از ( دأب ) را تفسير مىكند ، يعنى روش آنها تكذيب آيات الهى بود و مىپنداشتند مال و اولادشان آنها را از خدا بىنياز مىسازد و خداوند به سبب گناهشان آنان را مؤاخذه و عذاب نمود ، همچنانكه غير آنان را هم كه كافر بودند عذاب نموده و آنها را هيزم جهنم قرار داد ، ( وَ اللَّهُ شَدِيدُ الْعِقابِ ) : ( و خداوند شديد العقاب است ) و هيچ راه فرار و پناهگاهى از سيطرهء او وجود ندارد ، چون تكذيب و كفر آنان منازعه با پروردگارى است كه به واسطه جلال الوهيّت ، عذاب و مؤاخذه آنها برايش بسيار آسان است ، چون او اللّه جلّ جلاله مىباشد .

( 12 ) ( قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا سَتُغْلَبُونَ وَ تُحْشَرُونَ إِلى جَهَنَّمَ وَ بِئْسَ الْمِهادُ ) : ( به كسانى كه كافر شدند بگو ، به زودى شكست خواهيد خورد و بسوى جهنم محشور خواهيد شد و بد جايگاهى است ) يعنى به مشركان بگو به زودى از محل استقرار خود خارج مىشويد ، آن هم با زور و جبر و شكست مىخوريد ، و واى به حال كفّار از صحراى محشر و بد به حالشان از فراش و بسترشان چون ( مهاد ) به معناى فراش و بستر است .