ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١

[ آيهء ( 5 - 1 ) توصيف قرآن و اهل رستگارى ]

( 2 ) ( ذلِكَ الْكِتابُ ) : مقصود از آن كتاب قرآن است ، كتابى كه شامل تمام معارف موجود احكام الهى ، ادلّهء عقلى و مواعظ اخلاقى براى هدايت مردم به راه سعادت ايشان به سوى نظام الهى است كه تمام شئون انسانى را ارتقاء مىدهد .

( لا رَيْبَ فِيهِ ) : يعنى هرگز باطل در آن راه ندارد ( لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ ) « 1 » ، و علوم آن برهانى و عقلى است و هرگز بر آن تغيير و تحريف عارض نمىشود و مقدمات علوم آن همگى از يقينيات مىباشد كه هيچ توهّم و شائبه‌اى در آنها نيست ، ( هدى لّلمتّقين ) : تقوى صفتى است كه جامع همهء مراتب ايمان است و تقوى ملتزم بودن است به حدود اوامر و نواهى شرعى ، و صفات متّقين پنج چيز است :

1 - ايمان به غيب .

2 - برپاداشتن نماز ( به عنوان مظهر عبوديّت ) .

3 - انفاق از آنچه خدا روزى نموده است ( زكات به عنوان مظهر وظايف اجتماعى ) .

4 - ايمان به آنچه خداوند بر انبياء خود فرو فرستاده .

5 - ايمان و يقين نسبت به عالم آخرت .

پس متقين به تحقيق به لباس هدايت پروردگارشان ملبّس شده‌اند به سبب متّصف شدن به صفاتى كه برشمرديم ، لذا متّقين داراى دو هدايتند ، يك هدايت اوّلى ) كه بخاطر آن متّقى شدند و يك هدايت ، ثانوى ) كه خداوند به پاس تقوايشان به ايشان كرامت فرمود ، پس هدايت اوّل هدايت فطرى است و هدايت ثانوى متقين بوسيله قرآن صورت مىگيرد ، و هر دوى آنها در مقابل گمراهى و ضلالت است ، يعنى گمراهى هم دو مرتبه دارد ، گمراهى اوّل ) آنچه كه موجب صفات خبيثه در گمراهان شده است ، و گمراهى دوّم ) ضلالت و كورى كه گمراهى اولشان را تشديد نموده كه اوّلى منسوب به خود آنان و دوّمى منسوب به خداى تعالى است ( فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ ، فَزادَهُمُ اللَّهُ

( 1 ) - سوره فصّلت ، آيه 42 .