التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٥٣

تفسير

أدنى : نزديك‌تر .

الفسوق : فسق و بيرون شدن از فرمان خدا .

رهان : جمع « رهن » . اين واژه در لغت به معناى حبس كردن است و در اين‌جا مراد از آن ، وثيقه‌اى است كه در عوض وامى كه رهن‌گيرنده به مديون مىپردازد اخذ مىشود .

اعراب

اعراب

« فَرَجُلٌ وَ امْرَأَتانِ » ، « رجل » فاعل است براى فعل محذوف و در تقدير : « فليشهد رجل و امرأتان » مىباشد و نيز جايز است كه آن را خبر از مبتداى محذوف قرار داد و در معنا : « فالذي يشهد رجل و امرأتان » است . مصدر مؤوّل از « أَنْ تَضِلَّ » مفعول لاجله است براى « تذكّر » و مصدر « أَنْ تَكْتُبُوهُ » مفعول است براى « لا تَسْئَمُوا » . « صَغِيراً أَوْ كَبِيراً » حال است از ضمير « تَكْتُبُوهُ » . « تِجارَةً » منصوب و خبر « كان » است و اسم آن محذوف و در تقدير : « إلّا أن تكون التجارة تجارة حاضرة » مىباشد . و نيز جايز است كه به رفع خوانده شود بنابراين كه كان تامّه باشد و نياز به خبر نداشته باشد .

« رهان » خبر مبتداى محذوف و در تقدير : « فالوثيقة رهان » است . « قَلْبُهُ » فاعل براى « آثِمٌ » است .

تفسير

تفسير

خداوند در آخر سورهء بقره احكام شرعىاى را بيان كرده است كه به صدقات ، ربا ، دين ، تجارت و رهن مربوط مىشود . احكام صدقه و ربا بيان شد . اكنون دربارهء برخى از مسائل دين و رهن و تجارت سخن گفته مىشود . آيه براين‌كه دين بايد يادداشت گردد و نيز گواه بر آن گرفته شود ، زياد تأكيد كرده است . ازاين‌رو ، اوّلا ، خداوند به كتابت دستور مىدهد : « فَاكْتُبُوهُ » . ثانيا ، فرموده است : « وَ لا تَسْئَمُوا أَنْ تَكْتُبُوهُ ؛ از كتابت