التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٦٦

تفسير

پايان آيه سابق مخاطب قرار داد و گفت : « إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ » پس از اين آيه ، بلافاصله فرموده است : « تِلْكَ الرُّسُلُ » بنابراين ، مشخص است كه مراد از « الرُّسُلُ » بايد تمام پيامبرانى باشد كه محمّد صلّى اللّه عليه و إله از جملهء آنان است ، نه - آن‌چنان‌كه بسيارى از مفسّران گفته‌اند - گروه خاصى از آنها . باوجود اين‌كه مىدانيم تمام پيامبران در اصل نبوت و نيز در اين‌كه خداوند همهء آنان‌را براى تبليغ رسالت و هدايت خلق خود برگزيده است ، يكسانند ، امّا در خصوصيات با يكديگر متفاوتند . سخن درست‌تر آن است كه برخى از پيامبران به بعضى از خصوصيات شهرت يافته‌اند ، چراكه خداوند اين پيامبر را به آن خصوصيت در كتاب خود توصيف كرده است .

براى نمونه ابراهيم به عنوان « خليل اللّه » شهرت دارد ؛ زيرا خداوند فرموده است : « وَ اتَّخَذَ اللَّهُ إِبْراهِيمَ خَلِيلًا » . « 1 » موسى عليه السّلام به « كليم اللّه » شهرت دارد ؛ زيرا خداوند سبحان فرموده است : « وَ كَلَّمَ اللَّهُ مُوسى تَكْلِيماً » . « 2 » عيسى عليه السّلام به « روح اللّه » مشهور است ؛ چراكه خداوند فرموده است : « إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اللَّهِ وَ كَلِمَتُهُ أَلْقاها إِلى مَرْيَمَ وَ رُوحٌ مِنْهُ » . « 3 » حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله به عنوان « خاتم النبيين » شهرت دارد ؛ زيرا خداوند - عزّ و جلّ - دربارهء او فرموده است : « رَسُولَ اللَّهِ وَ خاتَمَ النَّبِيِّينَ » . « 4 »

خداوند سبحان برخى از پيامبران را برتر و يا برخى از ويژگىها را براى بعضى از پيامبران بيان كرده است .

مِنْهُمْ مَنْ كَلَّمَ اللَّهُ . به اتفاق همهء مفسّران ، مراد از اين آيه ، موسى بن عمران است .


( 1 ) . نساء ( 4 ) آيهء 125 . ( 2 ) . همان ، آيهء 164 . ( 3 ) . همان ، آيهء 170 . ( 4 ) . احزاب ( 33 ) آيهء 40 .