التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٥٧

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 251 تا 252 ]

سوى اسرائيليان آمد ، نشانه‌اى كه پيامبرشان گفته بود ، تحقّق پيدا كرد و آنان به سلطنت و فرماندهى طالوت گردن نهادند .

طالوت در جهاد با دشمن اسرائيليان ، فرماندهى آنان‌را به عهده گرفت و به آنها خبر داد كه به زودى از نهرى عبور خواهند كرد به وسيلهء اين نهر ميزان اخلاص آنان آزمايش خواهد شد . كسانى كه شكيبا و اخلاصمند باشند از آب نهر نمىنوشند مگر به اندازه‌اى كه با دست برمىدارند . بنابراين ، هركس دستور فوق را اطاعت كند ، اخلاصمند و مورداعتماد خواهد بود و هركس از آب نهر آن‌قدر بنوشد كه سيراب گردد ، در جنگ و جهاد نمىتوان به او اعتماد كرد . هنگامى كه اسرائيليان از نهر عبور كردند ، برحسب عادت هميشگى خود ، با فرمان مزبور مخالفت كردند و از آن آب نوشيدند ، جز اندكى از آنان‌كه همچنان در ايمانشان ثابت و استوار باقى ماندند .

هنگامى كه گروه اسرائيلى به رهبرى طالوت و گروه فلسطينى به رهبرى جالوت رودرروى يكديگر قرار گرفتند ، بسيارى از اسرائيليان دچار وحشت شدند و به طالوت گفتند : ما را توان مقابله با جالوت و سپاهش نيست . تعداد اندكى از آنها كه با ايمان بودند و از آب نهر ننوشيده بودند ، گفتند : چه‌بسا گروه اندكى كه به اذن خداوند بر گروه زياد پيروز شدند . اين گروه از خدا درخواست كردند كه به آنها صبر و پايدارى و پيروزى بر دشمن عطا كند و خدا نيز پس از آن‌كه اراده و درستى نيّت آنها را ديد ، دعايشان را مستجاب كرد . داوود ، جالوت را كشت و دشمن شكست سختى خورد . داود با كشتن جالوت آن‌چنان شهرتى پيدا كرد كه بعدها وارث سلطنت بنى اسرائيل گرديد و خداوند مقام نبوت را به وى بخشيد و زبور را بر وى فروفرستاد و هنر ساختن زره و علوم دين و فصل خطاب را به او آموخت ، چنان‌كه خداوند فرموده است : وَ آتاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَ الْحِكْمَةَ .

آنچه گفته شد ، خلاصه‌اى است از آنچه آيات كريمه بر آن دلالت دارد ؛ امّا ازدواج داوود با دختر طالوت ، توطئهء طالوت عليه شوهر دختر خود ، فلاخن داوود و